අය වැයේ අතුරු කතා... 1

හුදෙක් විනෝදය පිනිස පමනි.. තරහ ගැනීමෙන් වලකින්න..

පුතා: (වැඩ නිමවී ගෙදර පැමින ) අම්මේ..

අම්ම: (වත්ත පහල සිට ගෙදරට එන ගමන්) මේ එනව පුතේ..

පුතා: අම්මෙ අද මම මගේ ජීවිතේ වටිනාම රුපියල් 1000.00 වියදම් කරා..

අම්ම: (හඩමින්) මොකද්ද මගෙ බුදු පුතේ උබ මේ කලේ.. බොලාගෙ තාත්තටයි මටයි කියල 10-15ක් නෑනෙ..  කෝකටත් හිටියෙ උබ විතරයි.. උන්දැ නැති උනාට පස්සෙ මම කොයිතරම් දුක් වින්දද උබව මේතත්වෙට ගේන්න?? ඇයි පුතේ උබ මේ අම්මට මෙහෙම කරේ.. උබේ කැමැත්තකට මම කවදාවත් එපා කියල තියනවද?? එහෙව් අම්මටද උබ මේ හිතුවක්කාර වෙලා පාඩම් උගන්නන්නෙ.. මම දැන් කොහොමද බන් රට්ටුන්ට මූන දෙන්නෙ.

පුතා: මොකද අම්මෙ මේ?? මම මොකද්ද කරපු වැරැද්ද?? මම මගේ මුල්ම රස්සාවෙ මුල්ම පඩියෙන් රුපියල් 1000.00ක් දීල අම්මට සාරියක් ගෙනාව..

අම්ම: (කදුලු පිහිදාන ගමන්) ඇති යාන්තන් දැන් තමා මගේ ඇගට ලේ ටිකක් ඉරුවෙ.. මම මේ අල්ලපු ගෙදර සුමන එක්ක අය වැයේන් අඩු කරපුව ගැන කතා කර කර හිටියෙ. කෝ ගනින් ඕක හැඩ බලන්න..

ආතල් ප්‍රශ්න... (පුළුවන්නම් දෙන්න උත්තර.. ඔට්ටුයි බෑ)

අද මම අහන්නේ ෆුල් ආතල් ප්‍රශ්න ටිකක්. මේවට බොක්කෙන් හිතන්න යන්න එපා. ආතල් විදියට ෆන් එකේ උත්තර හොයන්න. ෆන්ම උත්තර දුන්න කෙනා තමයි දිනන්නේ... හැම එකකටම ලස්සන ප්‍රැක්ටිකල් උත්තර තියනවා...සමහර ඒවාට ඒක පාරටම උත්තරය පේනවා. වැඩිය ස්මාට් වෙන්න ගිහින් වරද්දගන්නවා එහෙම නෙමේ...

1) කැන්ගරුවෙක්ට(Kangaroo) අයිෆල් කුලුනට(Eiffel tower) වඩා උඩ පනින්න පුලුවන්ද??  (උත්තරයට හේතුව දක්වන්න)

2) තනිකඩ ජිවිතයේ ඇති වඩාත්ම සුවිශේෂී වාසිය කුමක්ද?

3) මුදල් රහිත ආදරයක් අත්විදිය හැකිද??

4) පොටෑසියම්, අයන්, නිකල් (Potassium, Nickel, Iron) යන සංයෝග තුන බාවිතයෙන් සාදා ගත හැකි ආයුධය කුමක්ද?

5) ලෝකයේ සිටි කම්මැලිම මිනිසා කවුරුන්ද??

6) අපට ඉර(Sun) දැකිය හැක්කේ දවල්ට පමණි. රාත්‍රියට ඉර(Sun)  නැත. මිට හේතුව කුමක්ද?

7) පිනිමට නොහැකි මාළුවා(Fish) කවුරුන්ද?

8) හොදින් වැඩුණු අලියෙකු(Elephant) මිනි කුපරයක් තුලට ඇතුළුවන්නේ කෙසේද?

9) බලපත්‍ර නැති වුවද තවමත් රාජකාරි කරන රියදුරා(Driver) කවුරුන්ද?

10) පරිගණකය යනු ලැජ්ජාවක් නැති (Shameless) යන්ත්‍රයකි. මෙට හේතුව කුමක්ද?

එහෙනම්  අපි කැපුනාවේ.....

සරසවි ජිවිතයෙන් පසු - තිත්ත ඇත්ත

අද මගේ පොස්ට් එක ගැන මම වැඩිය කියන්න කැමති නෑ.. මම කැමතියි ඔයාලගේ අදහස් දැනගන්න මේ ගැන.. වැඩි කතා නැතුව කෙලින්ම මම පොස්ට් එක දානවා...

හිතෙන දෙයක් පහලින් කොටලා යන්න.....

ජීවිතය තවත් කෝණයකින් - Life in another angle

මේ දවස්වල මගේ රැකියාවේ මගේ රෝල් ඒක වෙනස්වෙලා මට පික්සු වෙලා ඉන්නේ. ඉතින් පොස්ට් දාන්න තියා දාපු කොමෙන්ටුවක් බලන්නවත් එන්න වෙලාවක් නෑ. නමුත් මේ පැත්තේ නිකන් තණකොළ වැවිලා වල් වැදිලා යන්න දෙන්න බැරි නිසා සහ අද මට ආපු ඊයක් නිසා පොඩි පොස්ට් එකක් දාන්න ඕනේ කියල හිතුන.

වැඩි වල වටාරම් ඕනේ නෑ. මේ ජීවිතය තවත් කෝණයකින් දැකපු කෙනෙක්ගේ අදහසක්. පින්තුර ටිකකින් මුලු ජිවිතයම විස්තර කරලා තියනවා...

https://picasaweb.google.com/113580666513230874695/Life?authkey=Gv1sRgCPvXyNGkgN-jlwE#5625835764316347666



ප.ලි. : බ්ලොගයට පිස්සු හැදී ඇත... පින්තුර වැඩ නැත... අප්ලෝඩ් වෙන්නේද නැත. මේක තවදුරටත් බැලීමට මට වෙලාවකුත් නැත..  වෙන කරන්න දෙයක් නැති නිසා මම පිකසාවේ අප්ලෝඩ් කර ලින්කය දැමුවෙමි.. සියල්ලෝ සමාවෙන සේක්වා....


ප. ප. ලි: යාන්තම් පින්තූරය අප්ලෝඩ් උනේය..... හිකි හිකි...

ජීවිතය සහ සල්ලි - Life vs Money

අද ලියන්න දෙයක් හිතනකොට මට හිතුන පොඩි ටිප්ස් ටිකක් කියන්න ඕනේ කියල. මේක මට ආවේ ගොඩ කාලෙකට කලින් ඊයකින්. ඒත් මේ ටික මගේ ඔලුවේ තිබුන තදටම.. 

එකේ තිබුනේ ජිවිතේ සහ සල්ලි කියන දෙක සම්බන්දව හොද ටිප්ස් ටිකක්. මම ඒ ටික සිංහලෙන් ඔයාලට කියන්නම්..

1) අපේ සීමාසහිත ජීවිතය, අසීමිතව සල්ලි හොයන්න හොදවන එක කිසිම තේරුමක් නෑ.. 

2) අපේ ජිවිත කාලය ඇතුලත වියදම් කරන්න බැරි තරම් සල්ලි හොයන එකේ කිසිම තේරුමක් නෑ..

3) සල්ලි කියනන් දේ අපේ වෙන්නේ නෑ, අපි ඒ සල්ලි වියදම් කරේ නැත්නම්. එක්කෝ ඒ සල්ලි බැංකුවේ, නැත්නම් සේප්පුවේ.. අපේ නෙමේ..

4) අපි අපේ තරුණ කාලේ, සල්ලි පස්සේ යන්න අපේ තාරුණ්‍ය වැය කරනවා. අපේ මහලු කාලයේ අපි හම්බ කරපු සල්ලි වලින් ආයෙත් තාරුණ්‍ය ගන්න හදනවා. නමුත් අපි පරක්කුයි කියල තේරෙන්නේ එතකොට තමා..

5) අපිට කාලය ගත කරන්න විදියක් නැති අය වෙනුවෙන් මුදල් හොයන්න කාලය ගත කරන එක තේරුමක් නෑ..

අනේ මන්ද මම හරිද කියල. මේ ටික මගේ ජිවිතේ ගොඩක් වෙනස් කරපු ටිප්ස් ටිකක්. ඔයාලටත් මේ ටිකෙන් ජිවිතයට ගන්න දෙයක් තියේවි කියල හිතෙනවා.

අතේ කෝට් - පාසලේ විත්ති

 

දවස දෙක තුනකින් මේ පැත්තටවත් එන්න උනේ නෑ. ටිකක් නෙමේ පට්ටම බිසී වෙලා හිටියේ. දවස් කීපයකින් ආව එකේ හිතුව පොඩි ආතල් කතාවක් ලියන්න. ගොඩක් වෙලා ලිය ලිය ඉන්න වෙලාවක් නෑ. මම ටිකක් වැඩට හිර වෙලා ඉන්නේ මේදවස් වල. ආයෝජන පාඩම ඉස්සරහට දාන්නම්, කියලාදෙන වැඩේ හදිස්සියේ කොරන්න ගියොත් වෙන්නේ නිකන් චා වෙන එක. හෙමිට වැඩේ ලස්සනට, හරියට කරමු..

එහෙනම් කතාවට බහිමු. මේකත් ඉතින් ඔයාල දන්නා කියන කෙනෙක් ගැන තමා. වෙන කවුරුවත් නෙමේ, ක්‍රිකට් ප්‍රැක්ටිස් ගිය කොලුවෝ දෙන්නෙක්ට තමන්ගේ පොන් එකයි, සල්ලියි දුන්න මගේ අතිජාත මිත්‍රයා (ඔව් ඔව්.. කල්ප තමා) මෙන්න මේකයි කතාව.

කට්ටිය කිව්වට විස්වාස කරන එකක් නෑ, හැබැයි ඇත්තටම කිව්වොත් අපේ කල්පය අපේ ඉස්කෝලේ හිටපු පපෙට් කෙනෙක් (පස්සේ ගිල්ඩ් ඒකෙන් එලවපු එක වෙනමම කතාවක්.. ලොල්ය). සාමානයෙන් ඕනෑම කෙනෙක් දන්නවනේ පපෙට්ල උනාම උදේ පාන්දර ඇවිල්ල ගේට්ටුව ගාව ඉදන් අපිව කන්න බලන ඉන්න ජාතියක්නේ (මේක කියවන පපෙට්ල මාත් එක්ක තරහ වෙන්න එපා හොදේ. රවියෝ තරහ වෙන්න එපෝ...හිකි හිකි..) ඉතින් අපේ කල්පයටත් පපෙට් උනාම ඕක පොදුයිනේ. හැබැයි වැඩේ කියන්නේ මු හැමදාම එන්නේ උදේ 9.00 පහුවෙලා. උදේ ඉදන් කට්ට කාගෙන ඉන්න උන්ට බුදු මලලු. මොකද මු හැමදාම මොකක් හරි බයිලයක් ගහල බේරෙනවා. කල්පය ගැන දන්නා අය දන්නවා මුගේ ටොක ඉතින් සුපිරි කියල. හැමදාම මොකක් හරි සුපිරි ටෝකක් දීල මු බේරෙනවා.

මුගේ සුපුරුදු බයිලේ තමා "මම හොරණ ඉදන් අයිය එන්නේ. පාන්දර 6.00ට ගෙදරින් ආවත් මේ වෙලාවට තමා එන්න වෙන්නේ." ඇත්තටම කිව්වොත් මු ඉස්සර හිටියේ හොරණ තමා. (ඔව් ඔව්.. හරක් හොරෙක් තමා) නමුත් ඔය කියන කාලේ වෙනකොට මුන්ගේ මහරගම ගෙදර හදල මහරගම ඉදන් එන්නේ. මහරගම හන්දියේ කෙල්ලෝ ටික බයිට් කොරල කොරල 8.00ට විතර බස් එකට නැග්ගම ඉතින් කොහොමත් 9.00ට තමා ඉස්කෝලෙට එන්න වෙන්නේ.

මේක ලොකු පපෙට්ල ලාවට දන්නවා උනත් සුවර් නෑ. කොහොම හරි මේ වැඩේ මු මාස දෙකක් විතර කරල තියනවා. දවසක් සුපුරුදු විදියට මු 9.00ට විතර එනවා වටේටම බයිලා ගගහ. හැමදාම වගේ පපෙට්ලගේ මිටින් එකේදී ඇහුව මුගෙන්

ලොකු පපෙට් : කල්ප මොකද අද පරක්කු??
කල්ප : ඈත ඉදන්නේ එන්නේ අයිය.
ලොකු පපෙට් : අදත් හොරණ ඉදන්ද ආවේ?
කල්ප : ඔව් අයිය.
ලොකු පපෙට් : මහරගම ඉදන් නෙමේද අවේ?
කල්ප : නෑ අයිය.
ලොකු පපෙට් : 7.00ට විතර මහරගම හිටියේ නෑ...
කල්ප : නෑ අයිය.

^%&^ ඔන්න ඔය වීඩියෝ එක පෙන්නපන්. කල්පට ට්වින් කෙනෙක් ඉන්නවා වගේ, කියල දැම්මලු වීඩියෝවක්, කල්පය උදේ පාන්දර මහරගම හන්දියේ කෙල්ලොන්ට විහිළු කරනවා. වැඩේ අතේ කෝට්.. ලොකු පපෙට් හුරේ කියල මුට බැනල. මොනා කරන්නද බල්ල වගේ ඉදල මු.

වෙලාතියෙන්නේ මේකයි, මු හැමදාම ලොක්කව ගොනාට අන්දන නිසා මුට රිටන් එකක් දෙන්න සීනියර් පපෙට් කෙනෙක් උදේ මහරගම මු කෙල්ලොන්ට විහිළු කර කර ඉන්නවා වීඩියෝ කරන් ඇවිත්. එදා මුට හොද පෝරියල් එකක් සෙට් උනාලු. ඊට පස්සේ සතියක් විතර මු උදේ ආවත්, කල්පය කියන්නේ ලොවෙත් හැදෙන මිනිහෙක් නෙමේ(අපේ ජෝන්ටෙක්නේ) අයෙත් සුපුරුදු පරිදි පරක්කු වෙලා එන්න ගත්ත. ඒක තවත් අලුත් බයිලයක්..

මේක ගොඩක් ජොලි කතාවක් නෙමේ. නමුත් ඊයේ ඒ කියන්නේ ඉරිදා DS Sixes වලට සෙට් වෙලා (අප්පට සිරි කියන්න අමතක උනානේ. අපේ 2006 ජෝන්ටෝ ටික  DS Sixes 2000-2010 ගෘප් එකේ කප් එක ඉස්සුවනේ. මම කොලුවත් ඔය අතර හිටියලු. හිකි හිකි) දිනුමත් එක්ක ජයපැන් බොනකොට කල්පය එක්ක එකට ගිල්ඩ් එකේ හිටිය ජනින්දය ඇතුළු ජෝන්ටෝ ටික කිව්වා මේක ලියපන් කියල. ඔන්න ලිව්වා.

ආයෝජනය කල හැකි ප්‍රධාන මාර්ග සහ ඒවායේ වාසි අවාසි - Different types of “Investments” and the advantages / disadvantages of them.

 

 

ඊයේ පොස්ට් එකට ("ආයෝජනය" යනු කුමක්ද? - What is the meaning of "Investment"?) ලැබුන ප්‍රතිචාරනම් අන්තිමයි. කොහොමත් මම මෙහෙම වැඩක් පටන්ගන්න කොටම හිට් කවුන්ට් එක අඩුවෙයි කියල බලාපොරොත්තු උනා. ඒකට කමක් නෑ. මැද්දෙන් මැද්දෙන් වෙන වෙන ඒවා දාල පොඩි කික් එකක් දෙනගමන් වැඩේ දිගට අරන් යමු. අන්තිමට එක්කෙනෙක් ඉතුරු උනත් පටන් ගත්ත වැඩේ අතාරින්න බලාපොරොත්තුවක් නෑ. 

අද පාඩම තමා “ආයෝජනය කල හැකි ප්‍රධාන මාර්ග සහ ඒවායේ වාසි අවාසි”. මේක කියවන්න කලින් ඊයේ පොස්ට් එක("ආයෝජනය" යනු කුමක්ද? - What is the meaning of "Investment"?) කියෙව්වේ නැත්නම් කියවල එන්න. මේකත් ඒකට සම්බන්දයි.

 ඔය ආයෝජන කිව්වම ඒවාට නොයෙකුත් මුහුනුවරවල් තියනවා කියල මම කිව්වනේ. ඒවායින් මම ඔය කාලය, ශ්‍රමය වගේ ආයෝජන ගැන වැඩිය කතා කරන්න බලාපොරොත්තුවක් නෑ. මම කතා කරන්න බලාපොරොත්තුව මුල්‍යමය වටිනාකමක් තියන ඔයාල අපි හැමෝටම වටිනාකමක් තියන ආයෝජන ගැන තමා.

අපි ලංකාව උදාහරණයකට ගත්තොත් ආයෝජන කිව්වම අපේ රටේ ගොඩක් ප්‍රසිද්දයි FD එහෙමත් නැත්නම් ෆික්ස් ඩිපොසිට්, සිංහලෙන්ම කිව්වොත් ඉස්තාවර තැන්පතු. අද අපේ රටේ මේක ගොඩක් ප්‍රසිද්ද තමන්ගේ සල්ලි වලට උපරිම ආරක්ෂාවක් මේ මගින් ලැබෙනවා කියල මිනිස්සුන් අතර තියන විස්වාසය. ඇත්තටම ඒක බොහෝ දුරට ඇත්ත. නමුත් මේ ආයෝජනය ඇත්තටම ගොඩක් දුර්වල ආයෝජනයක්. මොකද ලැබෙන පොලිය සෑහෙන්න අඩුයි. ඒ කියන්නේ ROI එක අඩුයි. වැඩක් නෑ. නමුත් ඉස්තවරත්වය අගේ කරන අයට හොද ආයෝජනයක්.

තවත් අපේ රටේ තියන ජනප්‍රිය ආයෝජනයක් තමා ඉඩම් මිලදී ගැනීම. ඇත්තටම ඉතාමත් හොද ආයෝජනයක් තමා මේක. ඉඩම් වල වටිනාකම දවසින් දවස වැඩි වෙනවා. ඊට අමතරව අපිට නඩත්තුව සදහා හෝ හොයා බැලීම සදහා වැඩි වියදමක් යන්නේ නැති එකත් ලොකු වාසියක්. නමුත් මේකෙ අවාසි ටිකකුත් තියනවා. ඒවා තමා ආයෝජනය සදහා ලොකු ආරම්බක මුල්‍යමය හැකියාවක් තිබිය යුතුයි. අනික වැඩි ROI එකක් ගන්න නම් කාලයක් බලාගෙන ඉන්න ඕනේ. තවත් අවාසියක් තමා අපිට ඕන වෙලාවක මුදල් කරගැනීමේ හැකියාව අඩු වීම. ඒ කියන්නේ දැන් සල්ලි ඕනේ කියල ඉඩමක් ටක් ගාල විකුනන්න බෑනේ.

ඉඩම් වගේම හොද ආයෝජනයක් තමා රත්තරන්. ඉඩම් සදහා මම කිව්ව වාසි අවාසි ඔක්කොම වගේ රත්තරන් වලටත් බලපානවා. ඒ නිසා මම වැඩිය මේ ගැන කියන්නේ නෑ.

තව ඔය අලුත් වියාපාර පටන් ගැනීම, වැඩි පොලී දෙන අයලග මුදල් තැන්පත් කිරීම වගේ දේවල් ගැන මම කතා කරන්නේ නෑ. 

මම දැන් එන්නම් මම දිගටම කතා කරන්න බලාපොරොත්තු වෙන මාතෘකාවට. ඒ තමයි කොටස් වෙළද පොලේ ආයෝජනය කිරීම. මේක දැනට ලෝකයේ පිළිගත් හොදම ආයෝජනය විදියට මම හදුන්වන්න කැමති.

• මොකද මේකෙ ROI එක ගොඩක් වැඩි.

• අඩු ආරම්බක මුල්‍ය ශක්තියකින් ආරම්බ කරන්න පුළුවන්.

• පැහැදිලි ප්‍රතිලාබයක් ලබාගැනීමට බලා සිටිය යුතු කාලය අඩුයි.

• නියමාකාරයෙන් මොලේ කල්පනා කරලා බුද්දීමත්ව මුදල් ආයෝජනය කරොත් ඉතාමත් කෙටි කාලයක් තුල ඇදහිය නොහැකි ප්‍රතිපල ලබාගන්න පුළුවන්.

• ඕනෙම වෙලාවක මුදල් කරගැනීමේ හැකියාව තියනවා.

• අතරමැදියන්ට ලබාදෙන කොමිස් මුදල ගොඩක් අඩුයි.

• ආයෝජනයේ ප්‍රතිලාබය විනිවිද බාවයකින් යුතුව මැන ගත හැකිවීම

ආදී සුපිරි ගනයේ වාසි ගොඩක් තියනවා. 

•  වෙළදපොල තත්වය ඉස්තවර නොවීම,

• අනපේක්ෂිත පාඩු සිදුවීමට හැකිවීම,

• ආයෝජනය සදහා පුළුල් දැනුමක් අවශ්‍ය වීම

මෙම ක්‍රමයේ අවාසි වෙනවා. නමුත් මේ අවාසි ලැබෙන ප්‍රතිලාබත් එක්ක බලනකොට නොසැලකිය හැකි තරං කියල. මම බය නැතුව කියනවා.

මම හිතෙනවා ඔයාලට කතාව තේරෙන්න ඇති කියල. මේ විස්තර ඔයාලට පොත පත ආශ්‍රයෙන් උනත් ගන්න පුළුවන්. ඉස්සරහට තමා වැදගත්ම, පොත් කියවල තේරුම ගන්න අමාරු හරිය එන්නේ. මම සිංහලෙන් සරලව ඒවත් එකින් එක දාන්නම්. හැබැයි මමත් එක්ක ඉන්න ඕනේ.

මම හෙට මේකෙ ඊලග කොටස දාන්නේ නෑ. එක දිගට දැම්මොත් කට්ටියට බෝරින්ග් වෙන්න පුළුවන් නිසා. කට්ටිය නග්ගල ගන්න මොකක් හරි හෙට දාල අනිද්දා මේකෙ ඊලග කොටස වන “කොටස් වෙළදපොල යනු කුමක්ද?” පල කරන්නම්. එතකන් ඔයාල ඔක්කොටම ජයෙන් ජය.

ආයෝජන - Investments

ආයුබෝවන්.. ටොපික් එක දැක්කම ඔයාල හිතුව නේද අලුත් කුප්ප කතාවක් කියල. ඇත්තටම මේක කතාවක් නෙමේ. ඔයාලගේ හිතසුව පිණිස මම හෙට සිට ලියන්න ගන්න ලිපි පෙළක ආරම්බය. ඒපාර තොපි බලනවා ඇති මේ  මොකද්ද මේ හරුපේ කියල. කොටින්ම හැමදාම කතා, නිසදැස් වගේ දේවල් දදා ඉන්නේ නැතුව, මේක කියවන අයගේ දැනුම මට්ටම 1%කින් හරි ඉහල දාන්න දෙයක් කරන්න ඕනේ කියල හිතුව නිසයි මම මෙහෙම වැඩකට අත ගැහුවේ.

ඇත්තටම කිව්වොත් පොඩි වෙනස් දෙයක් කරන්න ඕනේ කියල ටික දවසක ඉදන් ඔලුවේ තිබුනට මොකද්ද කරන්න ඕනේ වෙනස කියල එක පාරටම ඔලුවට අවේ නෑ. ටියුබ් ලයිට් නෙමේ නමුත් වෙනසක් කරනවා කියල ඔහේ ආවට ගියාට කොරන්න බෑනේ. කරන දෙයක් හරියට හිතල කරන එක මගේ පුරුද්දක්. (ඔය ඉතින්.. මම දන්නවා තොපි හිතුවේ මොකද්ද කියල. “අපි නොදන්නවයේ තොගේ හරියට කොරන හැටි” හොද වැඩක කොරන්න ගියොත් මොකක් හරි බාල්දියක්නේ. හිකි හිකි.) වෙනසක් විදියට කෙටි කතාවක් වගේ දෙයක් ලියන්නදෝ කියල හිතුවත් වැඩක නෑ කියල හිතුන. මොකද මටත් ඔය ලියන හැකියාව තිබුනට, මට වඩා හැකියාව ඇති කොල්ලෝ කෙල්ලෝ දැනටමත් ඒ වැඩේ ලෙසටම කරන නිසාත්, මට ඒ රැල්ලට අහුවෙන්න ඕනේ නැති නිසාත් වැඩේ ඇත ඇරලා දැම්ම. පස්සේ තමා මෙහෙම වැඩක කරන්න ඕනේ කියල හිතුනේ.

මේ වැඩේ ඔලුවට ආවට ගන්නේ මොන ටොපික් එකද කියල කල්පනා උනේ නෑ. දෙයක් දෙනවනම් මම දන්නා දෙයක් වෙන්න ඕනේ. නොදන්නා දේවල් කියන්න ගිහින් අනාගන්නවත්, වැදී බණ කියන්නවත් මට ඕනේ නෑ. අනික කියන දේ ගැන අප්-ටු-ඩෙට් දැනුමක් තියෙන්නත් ඕනේ. ඔය ඔක්කොම එක්ක බලනකොට, මම රස්සාව කරන ෆීල්ඩ් එකම ගත්තොත් හොදයි කියල හිතුන. මේක කියවල හිතන්න එපා මම ස්ටොක් බ්‍රෝකර් කෙනෙක් කියල. ඇත්තටම මම ඔය බ්‍රෝකර් ලට ඕනේ කරන සොෆ්ට්වෙයා හදන කොම්පැනියක වැඩ කරන්නේ.

මුලින්ම මම කියන්න ඕනේ. මම මේ කියන දේවල් මම කියන්නේ මගේ දැනුමෙන් සහ තේරෙන බාසාවෙන්. මේවා ඔය www.investopedia.com/ වගේ සයිට් වල තියන ඒවාට වඩා ටිකක් වෙනස් වෙන්න පුළුවන්. හැබැයි වැරදි නෑ. ඇත්තටම කිව්වොත් මම මේ ෆීල්ඩ් එකේ හිටියත් මට නම් ඔය www.investopedia.com/ එකේ තියන දේවල් වලින් 1/10 වත් තේරෙන්නේ නෑ.  ෆීල්ඩ් එකේ නැති අය ගැන කුමන කතාද??

මම මේ ලිපි මාලාවෙන් පළමු අදියර විදියට මම කතා කරන්න බලාපොරොත්තුවෙන දේවල් මෙන්න මේවා.

1. ආයෝජනයක් යනු කුමක්ද?
2. ආයෝජනය කල හැකි ප්‍රධාන මාර්ග සහ ඒවායේ වාසි අවාසි.
3. කොටස් වෙළදපොල යනු කුමක්ද?
4. කොටස් වෙලදපොලේ ආයෝජනය යනු කුමක්ද?
5. බ්‍රෝකර් ෆර්ම් සහ ඩිලර්ස් යනු කවුරුන්ද? ඔවුන්ගේ කාර්ය බාරය කුමක්ද??
6. ට්‍රේඩර් යනු කවුරුන්ද? ඔවුන්ගේ වර්ග මොනවාද?
7. කොටස් වෙළදපොල - බ්‍රෝකර් ෆර්ම් / ඩිලර්ස් - ට්‍රේඩර්  යන පාර්ශව එකිනෙකාට සම්බන්ද වෙන්නේ කෙසේද?
8. කොටස් වෙලදපොලේ ආයෝජනයෙදී නිතර යෙදෙන වචන වල තේරුම්

a.  Exchange Account

b.  Cash Account

c.  Trading

d.  Portfolio

e.  Margin

f.  Trends

මේ මගේ ඔලුවට දැන් ආව දේවල් ටිකක් විතරයි. කරගෙන යනකොට මතුවෙන තව තව දේවල් එක්ක ඉස්සරහට යමු. මේ ටික ඉවර වෙලා වැඩක වනවා කියල තේරුනොත් මේකේ දෙවෙනි අදියර විදියට, ඔය තියන ටොපික් වලින් තෝරාගත් කීපයක් ගැන ගැබුරින් කතාකරන්න මම බලාපොරොත්තු වෙනවා.

මට දැනගන්න ඕනේ මේ මම කතාකරන්න බලාපොරොත්තුවෙන දේවල් ඔයාලට වැඩක් වෙනවද කියල. (වැඩක උනත් නැතත් මම ලියනවා අනිවා.) මොකද එකපාරටම වැඩක නෑ වගේ තේරුනාට පට්ටම වැදගත්කමක් තියනවා මේවා දැනගෙන ඉන්න එක. ඒක තේරෙන්නේ කාලයක් යනකොට. (අත්දැකීමෙන් කියන්නේ) ඒත් මට දැනගන්න ඕනේ ඔයාලගේ අදහසුත්. මම හෙට ඉදන් මේ ලිපි මාලාව පටන් ගන්නවා. මේක ගැන හිතන දේවල් පොඩ්ඩක් පහලින් ලියල යන්න.  

මගේ දින පොත..

අද පොසොන් පෝය දවස. සතියේ මැද දවසක් නිවාඩුවක් එනවා කියන්නේ ඉතින් මරුනේ. හැමදාම ඔෆිස් එකේ පුටු රත් කරන අපිට සතියේ මැද හිතේ හැටියට නිදාගන්න ලැබෙනවා කියන්නේ දෙයියෝ දැක්ක වගේ. ඕක නිසා ඉතින් මම කොලුවත් හුරේ කියල නිදාගත්තා. කොච්චර නිදාගන්න හැදුවත් වෙනද නැගිටින වෙලාවට විහිලුවට හරි ඇහැ ඇරෙනවා. ඉතින් වෙනද වගේ නැගිට්ට 6.00ට. නිවාඩු කියල මතක් උනා, අයෙත් කොල්ල කෝට්ටෙන් ඔලුව වහගෙන ඇදෙ පෙරලුනා. මොන මගුලක්ද 8.00 වෙනකොට අයිය ඇවිල්ල නැගිට්ටුවේ නැද්ද අපේ බලු තඩියව ඩොකා ගාවට ගෙනියන්න ඕනේ කියල. ඉතින් මොනා කොරන්නද නැගිට්ට.

වහු පැටිය වගේ ඉන්න බලු තඩිය(ඉන්නේ ග්‍රේට් ඩේන් එකෙක් හිටගත්තම අඩි 8ක් විතර උසයි. හිතාගනිල්ලා සයිස් ඒක) අපේ වාහනේ දාගෙන යන්න බෑනේ ඉතින් අක්කගේ (අයියගේ බිරින්දෑ) තාත්ත ලොරිය අරන් ආව. ඉතින් ගියා. වහු පැටිය වගේ හිටියට මොකද ඉන්ජෙක්ෂන් එක ගහනකොට අපේ බලුවට චු යනවා. අදත් ඉතින් සුපුරුදු පරිදි එහෙම උනා. අපි අතරෙත් ඉන්න ගොඩක් අය ඔහොම තමා. ඇගේ සයිස් එක ලොකුයි හැබැයි ගූ බයයි. අපේ ඉස්කෝලෙත් හිටිය ඔහොම ජෝන්ටෙක්. දවසක් දෙකක් ඌ මේකේ කොමෙන්ට් දාල තිබුන නිසා මම නම දාන්නේ නෑ. පොරත් ඇගපත ආයේ හොද ලොකුවට තියනවා. හැබැයි වලියක් එහෙම සෙට් උනොත් හුසේන් බෝල්ට් මොකෙක්ද කියල හිතෙන්න රන දෙනවා ආයේ හුරේ කියල.

කොහොමෙන් කොහොම හරි බෙහෙත් තුනක් විද්දා. 1750යි. කොහොමද වැඩේ. යකෝ අපිට බැරි උනානේ බලු දොස්තර කෙනෙක් වෙන්න. දවසට බල්ලෝ 5 දෙනෙක් අවොත් 1500 බැගින් උනත් 7500යි. මාසෙට දවස් 20ක් වැඩ කරත් ලක්ස 1.5 කොහොමද ඒක??? අපිට කොහෙන්ද ඉතින් බුල් බල්ලෝ කිව්වලු. අපි මාසෙම කබුරලා ඔයිං බාගයක්වත් ගන්නේ නෑ.

ඩොකා ලග ඒක බෙහෙතක් නෑ. දුන්න ෆාමසියට බිලක්‌. මම ගියා ෆාමසියට. මම බෙහෙත් ගන්න අතරේ පේනවා වාහනේ නවත්තල තිබුන තැනට එහා පැත්තේ බිම දන්සලක්. බිම දන්සලට වඩා සෙනග අපේ බලු තඩිය බලන්න. ඇයි ඉතින් බලු වේසෙන් ඉන්න වහු පැටියෙක්නේ.. හිකි හිකි. මොනවා උනත් ලංකාවේ මිනිස්සු බල්ලා කියන සතාට පුදුම බැදීමක් තියෙන්නේ. ඒකට හේතුව දැන් දැන් අපේ මිනිස්සුන්ට අමතක වේගෙන ගියාට සිංහලයාගේ බොක්කේ කළගුණ සැළකීම කියන ඒක තියන නිසා කියලයි මට හිතෙන්නේ (කළගුණ සැළකීම ගැන කියන කොට මට නම් එකෙන්ම මතක වෙන්නේ බල්ලා. අත පය හතර කපල දැම්මත් කන්න දුන්න මිනිහට බල්ලා නැට්ට හරි වනනවා)

බෙහෙත් ටිකත් අරන් ඇවිල්ල මම තුමා ආව කොම්පුටරේ ලගට. ඇවිල්ල ඉතින් ඔය කියවන්න තියන බ්ලොග් ටික කියවල කොරල මගේ කලින් පොස්ට් එකට අපේ ජොන්ටෝ දාල තිබුන උත්තර බල බල ඉන්නකොට හෂුලය(මගේ බ්ලොග් ඒක කියවපු අය මේ හෂුලය හොදට දන්නවා. අර ඉස්කෝලෙන් පනින්න ගිහින් මට්ටු උනේ. ඒ කතාව කියවල නැති අය මෙතනින් ගිහින් ඒක කියවන්න.) කෝල් කොරා තව ටිකකින් උගේ ලැපට වින්ඩෝස් දාගන්න එනවා කියල අපේ ගෙදර. දැන් ඉතින් ඒකට සෙට් උනාම වරුවක් ඉවරයි. මොකද උගේ එකයි සචි අයියගේ එකයි ලැප් දෙකයි. 

ඔය වැඩ දෙක ඉවර කොරල අද යන්න එපාය දන්සල් වදින්න. නැත්නම් දන්සල් දෙන අයියල අක්කල අපිත් එක්ක තරහ වෙනවා නෙව. මේ වගේ උතුම් දවසක මිනිස්සු තරහ කොරගන්න වටින්නේ නෑ නෙව. ඉතින් අමාරුවෙන් හරි යන්න වෙනවා. දන්සල් කියනකොට මතක උනේ මීට අවරුදු දෙකකට විතර කලින් මම ඇතුළු යාලුවෝ දෙතුන් දෙනෙක් ගිය දන්සල් වදින්න. දැන් ගිහින් දන්සල් වලින් බීම කාරිය බිව්වට හැම බත් දන්සලකම පට්ට සෙනග. පෝලිමේ ඉන්න ගියොත් තාම ඉන්න වෙනවා. කොහොම හරි පාන්දර 2.00විතර වෙනකල් කරක් ගැහුවට පෝලිම අඩු බත් දන්සලක් සෙට් උනෙම නෑ කියහල්ලකෝ. ගෙදර ගිහින් කන්නත් දැන් කෑම නෑ. කෑම තියනවා, ඒත් හොද බයිටක් කන්න වෙනවා. බඩගින්නේ ඉන්න ඒක හොදයි ඊට වඩා. මොනා කරන්නද කඩේකින් වත් කමු කියල කඩයක් බැලුව. පාන්දර 2.00ට මොන කඩද? අනික වෙසක් දවසේ. අන්තිමට සෙට් උනා පොඩි රෑ කඩයක්. ඕකේ තිබුනෙත් ලඩ වෙච්ච අප්ප විතරයි. මම හිතන්නේ රෑ 10.00ට විතර දාපුවා වගේ. බඩගින්න ලැව් ගින්නටත් වඩා සැරයි කියනවනේ. ගොදම්බා රොටී කියල හිතාගෙන කෑවේ නැද්ද කට්ටිය බඩ කට පුරා ආප්ප. කාල අපුල යන්න ප්ලේන්ටියකුත් ගහල දැන් ගෙදර යනකොට ගෙදරට හැරෙන හන්දියේ දන්සල තාම තියනවා පෝලිමක් ඇත්තෙම නෑ. කන්න බඩේ ඉඩත් නෑ. හිස් දන්සල දිහා බලන් හුල්ල හුල්ල ගෙදර ගියා.

ඔන්න ඔහොමයි මගේ අද දවස ගතවෙන්න තියෙන්නේ. ඔන්න අපේ බලු තඩිය බුරනවා. ඒ කියන්නේ කව්රු හරි ඇවිල්ල. අනිවා හෂුලය. එහෙනම් මම නවතිනවා. දැන් ඉතින් දාපියකෝ වින්ඩෝස්. තවත් දවසක හම්බ වෙමු.

කෝ මෙතන ආදරයක්?

මේ අද මගේ දෙවෙනි පොස්ට් එක. පලවෙනි එක දැක්කේ නැත්නම් මෙතනින් ගිහින් බලන්න. මම අද මොකද්ද දාන කතාව කියල හිත හිත ඉන්න කොට මට අවේ නැතෑ මරු ඊයක්. එකේ තිබුනේ පර සුද්දගේ බාසාවෙන්. අපිට ඕව දිරවන්නේ නෑනේ ඕන්.. ඉතින් මම ඒක සිංහලෙන් දානවා මෙතන. දානකොට ඉතින් ඉස්කෝලේ එහාපැත්තෙ එකාගේ උත්තර පත්තරේ කොපි කරනවා වගේ කොරන්න බෑනේ ඕන්. ඉතින් මගේ අතින් දාපුවා මේකේ යහමින් තියනවා. කොහොමෙන් කොහොමෙන් හරි මේකේ අන්තිමට ප්‍රශ්නයක් තියනවා උත්තර දෙන්න වෙයි කියෙව්වොත්.

ඔයාල හැමෝම දන්නවා ටාජ් මහල් කියන්නේලෝක ආදරවන්තයන්ගේ, එහෙමත් නැත්නම් කොටියෙන්ම ආදරයේ සංකේතය කියල. ආයේ ඉතින් එකේ දෙකක් නෑනේ. (දන්නේ නැත්නම් වෙනද වගේ කියන්න වෙන්නේ ගුගල් දෙයියන්ගෙන් අහන්න කියල තමා.) හැබැයි ඔය ගොඩක් දෙනා දන්නේ නැති දේවල් ටිකක් තියනවා (අනේ ඇත්තමයි මම දැනගෙන හිටියෙත් නෑ)

1) මුම්ටාස් රැජින කියන්නේ සාජහාන් රජාගේ හතරවෙනි බිරිද, වැඩේ කියන්නේ එයාට ඔක්කොම බිරින්දෑවරු හතක් ඉදල තියනවා. (ඒ කියන්නේ හතරෙන් නැවතිලා නෑ)

2) සාජහාන් රජා, මුම්ටාස් කෙල්ලව(ඇත්තටම ගෑනි. තව පේලියක් කියවන්න තේරෙයි ඇයි කියල) සරණපාවා ගත්තේ මුම්ටාස් කෙලීගේ හිටපු සැමියා මරල. (රජාට ඕනෙනම් ඉතින් කොහොම හරි ගන්නවා)

3) මුම්ටාස් රැජින මරුමුවට පත් උනේ නිකන් නෙමේ එයාගේ 14 වෙනි දරුවට උප්පත්තිය දෙන්න ගිය වෙලාවේ ඒ දරු ප්‍රසූතියේදී. (මේකට මගේ කොමෙන්ට් නෑ)

4) ඔය ඔක්කොම කමක් නෑ කියමුකො, ගෑනි මරුන කියල රජා නිකන් හිටියේ නෑ අක්ක මොකද නංගි මොකද කියල මුම්ටාස් කෙල්ලගේ නංගි පොඩිත්ත බැදගත්ත නෙව. (කොහොමද වැඩේ??)

දැන් මගේ ප්‍රශ්නේ මේකයි (ඇත්තටම ඊයෙත් මේක අහල තිබුන) 

"යකුනේ / යකින්නියනේ කෝ මෙතන ආදරයක්??

දැන් ඉතින් දීපල්ලකෝ උත්තර????

අවුරුද්දකට වතාවක් මානසික රෝහලට දෙන දානය (2) - අනං මනං

ඉස්සෙල්ලාම මම ටිකක් වෙනස් ආකාරයේ පින් කමක් කරන්න යනවා කිව්වම ඒකට වචනයකින් හරි දායක උන, මාව දිරි ගන්වපු සයිබ අවකාශයේ ඔයාල ඔක්කොටම මම ගත්ත පිං කිසිම අඩුවක් නැතුව අනුමෝධනා කරනවා. පිං කම බොහොම ලස්සනට සිද්ද උනා. ඊයේ ඒ ගැන ලියන්න පොරොන්දු උනත් වැඩ ගොඩක් සෙට් උන නිසා ඊයේ ලියන්න බැරි උනා. අද මම ලක ලැස්ති වෙන්නේ ඒ ගැන ලියන්න තමා. ඒ අතරේ මගේ පුංචි බ්ලොගයට අලුත් ඇදුමක් අන්දලා තියනවා ඔයාලට පේනවා ඇති.

 හරි එහෙනම් මෙන්න මෙහෙමයි පිං කම සිද්ද උනේ. මගේ කලින් පොස්ට් ඒක කියවපු අය දන්නවා අපේ ගෙදරින් අංගොඩ මානසික රෝහලට වාර්ෂිකව දානයක් දෙනවා කියල. ඉතින් මේ අව්රුද්දෙත් අපි එකට ලෑස්ති උනා. රෝහලේ වැඩ කරන කීප දෙනෙක්ගේ ඇදුනුම්කම් තිබුනත් අපේ අම්මි කෙලින්ම ඒවා හරහා යන්නේ නැතුව ගියා රෝහලේ ප්‍රදාන කාර්යාලයට. ගිහින් අපේ අවශ්‍යතාව කිව්වම එයාල බොහොම සතුටුවෙලා කාරිය මෙන්න මෙහෙම කතාවක් කියල තියනවා.

නිලධාරියා: නෝනා අපි අපේ ලෙඩුන්ට පිටින් කෑම දෙන්නේ නෑ. අපිට බඩු දෙන්න අපේ කට්ටිය ඉන්නවා උයන්න අපි උයල ඔයාලගේ අතින් පිලිගන්වන්න. ලිස්ට් එකේ මෙන්න මේ වාට්ටුව තමා ඊළගට තියෙන්නේ. එකේ ලෙඩ්ඩු 40ක් ඉන්නවා. මොනවා වගේද නෝනා දෙන්න කැමති.

(වසරක් පාසා අපි උයන් ඇවිල්ල දෙන දානේ දැන් උයල ගේන්න බැලූ. අම්මි දැනගත්ත මෙතන මොකක් හරි කෙලියක් තියනවා කියල. නමුත් මොඩය වගේ එතන කෑගහන්න බෑනේ.)

අම්මි : ඕනෙම දෙයක් කියන්න. වැඩිය ලෙඩ්ඩුන්ට ලැබෙන්නේ නැති දෙයක් නම් වඩා හොදයි.

නිලධාරියා: එහෙනම් නෝනා අපි කට්ටියට ෆ්‍රයිඩ් රයිස් දෙමු. කමක් නැද්ද??

අම්මි: කමක් නෑ. ගොඩක් හොදයි. කට්ටිය අසාවෙන් කාවි.

නිලධාරියා: (තව කෙනෙක්ව කැදවා) ______ මෙන්න මේ නෝනට __ වාට්ටුවේ ඉන්න ලෙඩ්ඩු 40 දෙනාට ෆ්‍රයිඩ් රයිස් දෙන්න ඕනේ බඩු ලිස්ට් ඒක දෙන්න.

කොහොම කොහොම හරි ඔය කෙනා අම්මි එක්ක කතාවෙලා දෙන කෑම ජාති මේවා.

• බත් (ෆ්‍රයිඩ් රයිස්)
• අල කිරි හොදි
• මාළු
• සීනි සම්බල්
• පපඩම්

ඔය ටිකට මිනිහ දීල ලිස්ට් එකක්. ඔක්කොම දැම්මොත් මේක දිග වැඩි වෙනවා, ඒ නිසා මම මෙතනට වැදගත් එකක් දෙකක් දාන්නම්.

• හාල් කිලෝ 8
• පොල් ගෙඩි 15
• බටර් කිලෝ 1
• කෑලි මිරිස් කිලෝ 1

කොහොමද ඒක. මම වැඩිය උයන්න දන්නේනම් නෑ. හැබැයි මේ ලිස්ට් ඒකනම් ලෙඩ්ඩුන්ට නෙමේ කියල මම වගේ හරකෙක්ටත් තේරෙනවා. (බලන්ගියාම මටත් වඩා උන් ඉන්නවා) අපි කවදත් පිං කමක් කරන කොට කිසිම ලෝස් එකක් නෑ. ලෝස් වෙලා දීල වැඩකුත් නෑ. හැබැයි මේවගේ දේවල් නම් සහගහන අපරාද. 

අම්මි කටවහගෙන ඇවිල්ල ගෙදර කිව්වම තාත්තට ඌරු ජුවල් නැග්ග.

“අත ඇරලා දානවා අය මගුල. අසරණ මිනිහෙක්ට දෙයක් දෙන ඒක එකක්. ඒත් අසරණ මිනිස්සු විකුණගෙන කන පාහරයින්ට මගෙන් දෙයක් ලැබෙන්නේ නෑ” තාත්ති කිව්වේ එච්චරයි.

අපේ අම්මි ඉතින් දෙයක් පටන් ගත්ත්තොත් ලේසියෙන් අත අරින කෙනෙක් නෙමේ. (පුතත් එහෙම තමා. එකම ජාන. හිකි හිකි.) දන්නා අදුරන කෙනෙක් මාර්ගයෙන් දාගත්ත දානේ වාට්ටු එකකට නෙමේ 3කට. (පොඩියට නෙමේනේ ශාද්ධාව.) ඒ වාට්ටු තුනේම ඉන්නේ කාත් කව්රුවත් නැති අය. කොටින්ම කිව්වොත් කාලකන්නි දරුවෝ අඩුම ගානේ අව්රුද්දටවත් බලන්න එන්නේ නැති අය. එයාල මැරුණම ඒ වැඩ කරන්නෙත් රෝහලෙන්මයි. මේ වාට්ටු වලට දාන ලැබෙන්නෙම නෑලු. (කාර්යාල ලිස්ට් එකේ මේ වාට්ටු නැතුව ඇති.) ඔක්කොම ඉන්නේ වයසක උදවිය. වයසක කියන්නේ 60න් ඉහල. 

කඩෙන් ඉදි ආප්ප 1500ක ඕඩරයක් දැම්ම. ගෙදර වට පිටවේ අයත් සහභාගී කරගෙන ගෙදරම මාළු, සීනි සම්බල්, කිරි හොදි හැදුව. කෑමට පස්සේ කන්න කෙසෙල්,දොඩම්,ඇපල් ,මිදි, චොකලට් ගත්ත. අපේ වාහනේ ඔක්කොටම යන්න බැරි නිසා කැබ් එකක් කතාකරගෙන ගෙවල් වටේම ඉන්නේ ගෑනු මනුස්සයෝ 10ක් විතර එක්ක ගියා දානේ දෙන්න.

යනකොට ලෙඩුන්ට කාරනා නොතේරුණත් පිංකමේ අඩුවක් නොවෙන්න හාමුදුරුනමක් වඩම්මල පැයක බණ දේශනාවක් කරන්නත් අපි අමතක කරේ නෑ. මානසික ලෙඩකින් පෙලෙන තවත් හාමුදුරුනමක් එහා අස්නේ තියාගෙන බණ කියන්න ලැබීම අපේ හාමුදුරුවන්ටත් අලුත්ම අත්දැකීමක් උනා.

කාලෙකින් ලැබෙන රස කෑම වේල පිරිස රස බැලුවේ ඇස්වලින් කදුළු නංවමින්. ඒවා දැකල අපි හිටියේ කොච්චර අමාරුවෙන්ද කියල අමුතුවෙන් කියන්න ඕනේ නෑ මගේ හිතේ. අතුරුපසක් ලැබෙන්නේ බොහොමත් කලාතුරකින්. ඒකත් පලතුරු ජාති දෙක-තුනක් මතක ඇති කලෙක ලැබිල නැතුව ඇති.(ගොඩක් අය සිහි බුද්දිය නැති නිසා,මතකම නැතුව ඇති)

වයසක ආච්චිලාට, සීයලට පිං අනුමෝදම් කරන්න තරම් සිහියක් නැති උනත් එයාලගේ ඇස්වලින් වැටුන කදුළු බිංදු ඊට වඩා ලොකු කතාවක් කිව්වා.

පොස්ට් ඒක හිතුවට වැඩ දික් උනා. කරන්න දෙයක් නෑ දිගටම ලියල දානවා. ඔයාල කියෙව්වත් නැතත් මට දැන් නවත්තන්න හිතෙන්නේ නෑ.

ඔතන හිටිය වයසක අය අතරේ ඔයාල මම දන්නා ප්‍රසිද්ද චරිතෙකුත් හිටිය. ඒ තමයි “මරදන්කඩවල යකඩයා” කියල කියන මනුස්සය. දැනටත් එයාගේ ඒ පෙනුම අඩුවක් නැතුව තියනවා. එකම වෙනස සරීරය වැහැරිලා තියන ඒක විතරයි.

ඔක්කොම ඉවර කරලා එන්න ලෑස්තිවෙලා කලින් සොයාගෙන තිබුන විදියට වාට්ටු තුනටම තිබුන අඩුපාඩු යම්තාක් දුරට පිරිමහන්න අපි බඩු අරන් ගියා. ඒවා වාට්ටු බාර හෙදියන්ට බාරදුන්නම එයාල අපිට ගොඩක් පිං දුන්න, මේ වගේ දානේ ලැබෙන්නෙම නැති වාට්ටුවලට දානයක් දුන්න එක ගැන. අපිට ඒවා අහන්න ඕන උනේ නෑ. හැමෝටම ඕනේ උනේ පුළුවන් තරම් ඉක්මනට තමන්ගේ ඇස්දෙක අදුරකට ගෙනියන්න. මොකද කදුළු උනත් හිරකරන් ඉන්න පුළුවන් සීමාවක් තියන නිසා.

මාරය අයිය ඇතුළු කීප දෙනෙක් දානයක් දෙන විදිය අහල තිබුන. දානයක් දෙන එකනම් හොද වැඩක්. නමුත් කාර්යාලය හරහා යනවනම් ටිකක් සිහි බුද්දිය ඇතුව වැඩේ කරන්න. ඕන වෙලාවක බුකියේ මට මැස්සෙක් දාන්න මම ඔයාලට ඕන කරන අයව මුන ගස්සන්න පුළුවන් උපරිමය කරන්නම්.

එහෙනම් මම අදට නවතිනවා. පොස්ට් ඒක නවත්තන්න මේක හොදයි කියල හිතල කලින් මම මේ කතාව දැම්මේ නෑ.

බණ ඉවර වෙලා පිරිකර පුජාකරන වෙලාවේ අපේ අම්මි හිටිය වයසක ආච්චි කෙනෙක්ට දුන්න පිරිකර පුජ කරන්න කියල. එයා බොහොම කැමැත්තෙන් පිරිකර පුජ කරා. දානෙත් ඉවරවෙලා වාට්ටුව හරහා යන මට හාන්සිවෙලා හිටිය ආච්චි කෙනෙක් ජනේලයෙන් එහා හිස අවකාශය දිහා බලාගෙන කොදුරනවා ඇහුන.

“මම අද මගේ අතින් පිරිකරක් පුජ කරා”

මට ඒ ආච්චි දිහා කෙලින් බලන්න පුළුවන් කමක්වත්, තවදුරටත් එතන රැදෙන්නවත් හයියක් තිබුනේ නෑ.

අව්රුද්දකට වතාවක් මානසික රෝහලට දෙන දානය - අනං මනං

මම ගැන දන්නා අය දන්නවා මම ඉන්නේ මුල්ලේරියාව ප්‍රාදේශීය කොට්ටාසේ කියල (බෙහෙත් ගන්න ලග නිසා කියලයි හැමෝම කියන්නේ. අනේ මන්ද ඇත්තද කියල.. හිකි හිකි.).කොළබ ගැන දන්නා අය දන්නවා මුල්ලේරියාව අංගොඩට අල්ලපු ගම කියල. ඒ වගේම ලංකාවේ ඔක්කොම දන්නවා අංගොඩ ප්‍රසිද්ද මානසික රෝහල නිසා බව. (අපි කතාවට පිස්සන් කොටුව කිව්වට මම මෙතන කියන්න කැමති නෑ ඒ නම.) මම මේ වටින ගොඩින් කරකැවිල අවේ මෙන්න මේක කියන්න. 

අපේ ගෙදරින් අව්රුද්දකට වතාවක් මේ මානසික රෝහලේ වාට්ටුවකට දානයක් දෙනවා. එක පාරටම ඔයාලට හිතේවි මේ මොන පිස්සුවක්ද කියල. නමුත් එක පාරක් හරි මානසික රෝහල ඇතුලටගිය කෙනෙක්ට එහෙම හිතෙන්නේ නෑ. ඇත්තටම ජිවිතේ ගැන හම්බානකට කල කිරෙනවා. කතාවට පිස්සෝ කිව්වට, දානයක් ඉවර උනාට පස්සේ කට්ටිය වට කරගෙන එතන ඉන්න තරමක් රෝගය අඩු කෙනෙක් දානේ දුන්න අයට "පිං" පමුනවනවා එක සැරයක් ඇහුවනම් ඔයාලට ඔයාල ගැන සැකයක් හිතේවි. කවුද ලෙඩ්ඩු, කවුද නැත්තේ කියල. අනේ ඇත්තමයි.

දෙයියනේ කියල දානේ දුන්නට දානේ දෙන්න වාට්ටුව ඇතුලට අපේ ගෙදරින් යන්නේ අපේ අම්මියි මමයි විතරයි. තාත්ති, අයිය, අක්ක සහ තවත් බොහෝ දෙනෙක් වාට්ටුවට එන්නේ නෑ. ජනේලෙන් බලන් ඉන්නවා විතරයි. අපේ අම්මිට ශ්‍රද්ධාව වැඩි. මට මෙලෝ චාරයක් නෑ. ඉතින් අපි දෙන්න ඇතුලේ ඉන්න සේවක, සේවිකාවන් එක්ක දානේ දෙනවා.

මේ අව්රුද්දෙ ඔය කියන දානේ දෙන්නේ අද රෑට. ඉතින් මම අද දවසේ පුර්ණ කාලින රියදුරු රැකියාවට බැහැල ඉන්නේ.

"චුටි පුතා, අරක අඩුයි"

"චුටි පුතා, මේක අඩුයි"

කියන කොට ඉතින් ලග කඩේකින් නම් කඩේ යන කොලුවා මෙන්ම කාගිල්ස් එකටනම් රියදුරු රැකියාව මම මාරුවෙන් මාරුවට කරන්න හිත හදාගෙන ඉන්නේ.

දැනුත් කාගිල්ස් එකට ගිහින් අවේ. අයෙත් නම් කොම්පියුටරේ පැත්තට වත් එන්නවෙන එකක් නෑ අද දවසේ. සාමාන්යෙන් මානසික රෝහලට දානයක් දෙනකොට ආතල් සිද්දි ගොඩක් වෙනවා. උදාහරණයක්‌ හැටියට ගිය සැරේදී එක රෝගී කාන්තාවක් අපේ තාත්ති එයාගේ පරණ කොල්ල කියල හිතාගෙන ලව් කරන්න හදපු කෙස් එක වගේ දේවල්. අපේ තාත්ති තාම හුරේ කියල බයිට් වෙනවා ඔය කතාවට. 

මම හෙට ඇවිල්ල මේවයින් එකක් දෙකක් දාන්නම්. කියවල ඒ වෙලාවට හිනාවෙලා, ඊළග මොහොතේ "අනේ සංසාරේ...." කියල හුල්ලමු... එහෙනම් මම ගියා.. නිකන් කියවල යන්න එපා. හෙට මම ආවම මට  කියවන්න දෙයක් ඔය පහලින් ලියල යන්න හොදේ..

සතියක් පුරා බෝදි පුජා කරපු අපි... - අනං මනං

අද මොකද්ද කියන්නේ කියල කල්පනා කර කර ඉන්නකොට මම දැක්ක අපේ ඉස්කෝලේ අපේ බොකු සෙට් එකේ "පැටිය" මගේ පරණ බ්ලොග් පොස්ට් එකකට බුකියේ කොමෙන්ටුවක් දාල තියෙනවා.

ඕක දැක්කම මට මතක් උනා කතාවක්. මේක හිනා යන එකක් නම් නෙමේ. හැබැයි හිනා යන කතා 100 කට වඩා හිතින් සතුටු උන කතාවක්.

සමහර වෙලාවට උබල දන්නවත් ඇති දැනට අව්රුද්ද්දකට විතර කලින් "ඩෙංගු" ලංකාව පුරා රජ කරා. ඔය වෙලාවේ අපේ හොදම යාලුවෙක් උන ____ (නම දාන්නේ නෑ. මොකද මම මේ කතාව දාන්නද කියල උගෙන් ඇහුවේ නැති නිසා. අදුර ගන්න ඉගියක්‌ දෙන්නම් කොල්ල ආනන්දේ.)  ඩෙංගු හැදිලා ඉස්පිරිතාලේ නැවැත්තුව.

දවස් 3-4 ක් ගියා.. අපිත් බලන්න ගියා.. මුට අව්ලක් නෑ. අපි ගියාම අපිත් එක්ක බයිලා කියව කියව ඉන්නවා. 

හැබැයි ඒක පාරටම දවසක් ආරංචි උනා වැඩේ බරපතල වෙලා. ICU එකේ නවත්තල. මැෂින් එකෙන් ඉන්නේ කියල. අපිට උන ශෝක් ඒක ගැන අලුතෙන් කියන්න ඕනේ නෑනේ. ගියා බලන්න. වැඩේ ඇත්ත. මුට හෙන අව්ල්. එළියේ මුගේ අම්ම, අක්ක විතරක් නෙමේ තාත්තත් අඩනවා. අපිට කනට ගැහුවා වගේ. පට්ටම අව්ල්. කට්ටිය කතා උනා මොකද කරන්නේ කියල. කට්ටියම මැත කරපු උන් නිසා පැනඩෝල් පෙත්තකට වඩා දෙයක්ගැන කියන්න දන්නේ නෑ.

දන්න අදුරන ඩොකාල සෙට් කරා. දියුණුවක් නෑ. එන්න එන්නම බරපතල වේගෙන එනවා.

ඔය අතරේ අපි බැලුව මෙහෙම ඉදල වැඩක් නෑ. "බෝදි පුජාවක්" වත කරමු කියල.

වෙන කරන්න දෙයක් නෑ.. අන්තිමට ඉතුරුවෙලා තියෙන්නේ "බෝදි පුජාවක්" වත් කරලා සෙත් පතන ඒක තමා.

උබල හිතපල්ලා වෙසක් පෝයට වත් පන්සල පැත්තේ යන්නේ නැති අපි කට්ටිය බෝදි පුජා කරන්න සෙට් උනා කියන්නේ කොහොමද ආතල් ඒක. අපි ඉතින් ඕව කරන විදි දන්නේ නෑනේ. ඉතින් අපි තොර ගත්තේ අපේ දිලුමලගේ ගෙවල් ගාව පන්සලක් මොකද දිලුම්ගේ අම්මත් එන්නම් කිව්ව නිසා.

දැන්  කට්ටිය හැමදාම 6.00ට බෝදි පුජාව. වැඩ නොකරපු එවුන කලින් එනවා දිලුමගේ ගෙදරට. වැඩ කරපු මම, මොළ වගේ එවන් 4.00ට විතර ඔෆිස් එකෙන් පැනල එනවා. ඇවිල්ල ගොඩගම පැත්තේ තියන මල් ගස්වලට සුනාමි වැදුන වගේ මල් කඩනවා කැඩිල්ලක් ආයේ අනිවා හැම දාම වට්ටි 10-15ක් තියනවම තමා. අපිට ඉතින් අනුන්ගේ වතු වලට යාම, තාප්ප පැනීම වගේ අනේක ඌ දක්ෂතා අලුතින් උගන්නන්න ඕනේ නෑනේ. අපි දන්නා වැඩ කිඩ ඔක්කොම දාල වැඩේ හොදටම කරා. ඔය අතරේ රට වටේ තියන මන්තර ගුරුකම් තැන් වලටත් ගියා. 

මේකට ගොඩක්ම මහන්සි උන සෙට් එකේ දමිත් කොටා, දිලුම සහ මට මේ කතාව හදිස්සියේම මතක් වෙන්න හේතු උන පැටිය හිටිය.  අපි ජොබ් කරපු නිසා දවල් වරුවමේ වෙනුවෙන් වැය කිරීමේ හැකියාවක් තිබුනේ නෑ.

අපේ පැටියට පට්ටම කරුමයක් තිබුනේ. ඕක බයික් එකට නැග්ගොත් වහිනවා. කොටින්න්ම කිව්වොත් වතුර ටැංකියක් හරි ඔෆ් ලෝ වෙනවා. මට තාම මතකයි, ඒක දවසක් පුජාවට මු නෑ. අපි බැලුව බැලුව, කෝල් කරා කිසි ප්‍රතිචාරයක් නෑ. බැරිම තැන අපි පන්සලට ගියා. මෙන්න බොලේ ටික වෙලාවකින් මහා වැස්සේ තෙමිගෙන, මල් බෑග් එකකුත් බයිසිකලේ එල්ලගෙන මු පිබල ආව. එන ගමන් පොලිසියෙන් අල්ලලා. ඌ දඩ කොලේ ලියන්න පරක්කු කියල ඌට ගේම ඇදල වැඩි ගානක දඩේකුත් කාලයි මේ ඇවිත් තියෙන්නේ. වැස්සේ තෙමිලා පෝන් එකටත් බඩු සිද්ද වෙලා.

කොහොම හරි ලොවෙත් පන්සල යන්නේ නැති කොල්ලෝ ටිකක් සතියක් ඒක දිගට බෝදි පුජා කරපු පිනටද කොහෙද දවස් 10ක් විතර යනකොට අපේ යාළුවා මැෂින් එකෙන් ගැලෙව්වා. අද මැරෙයිද හෙට මැරෙයිද කියල කටින් නොකිව්වට හිතෙන හිතල දුක වින්ද අපි අතරේ සතුටු සිනා රැල්ලක් අදුන. තාමත් ඌ ඉන්නවා අපි අතරේ.

ඔන්න ඔහොමයි අපේ යාලුවෝ සහ අපි යාලුවෝ ආශ්‍රය කරන්නේ.

 කියවල කරන්න ඕන දේ මම අලුතෙන් කියන්න ඕනේ නෑනේ..

අනුන්ගේ පොස්ට් තමන්ගේ කියල පොස්ට් කරලා නම දිනාගන්න අසහනය - අනං මනං

අනේ මන්ද ඇයි මෙහෙම වෙන්නේ කියල. අසහන කාරයෝ ගැන මුලින් ලියන කොට මේක මම දුර දිග ගෙනියන්න හිතුවේ නෑ. ඒත් මට මේක නම් නොලියම බෑ.

මේ සමාජයේ නොයෙකුත් ආකාරයේ අසහන කාරයෝ ඉන්නවා. මෝඩ කමට හරි නුගත් කමට හරි ඔය වගේ වැඩක් කරොත් අපිට පිටිපස්සෙන් හිනාවෙලා නිකං ඉන්න පුළුවන්.

හැබැයි මම අද කියන්න යන්නේ එහෙම වැඩක් නෙමේ. හොදට සිහි බුද්දිය තියන අපි අතරේම ඉන්න "කොම්පියුටර් ඩයල්" කියල හිතන් ඉන්න අය කරන අසහනකාර වැඩක් තම අද කියන්නේ.

මේ අසහනය තමා අනුන්ගේ දේවල්, කොටින්ම අනුන්ගේ පොස්ට් තමන්ගේ කියල පොස්ට් කරලා නම දිනාගන්න අසහනය.

උබල ඔක්කොම දන්නවා මගේ ITN පබළු කතාව හරිම දුර්ලබ පට්ට සිද්දියක් කියල. ඒකට මට ගොඩක් හොද කොමෙන්ට් ලැබුන. හිට්ස් තුත් පට්ට. ඔය හිට්ස් ආව සෝසස් බලනකොට මට 

"http://www.elakiri.com/forum/showthread.php?t=1137835"

මෙන්න මේ පොස්ට් එක ලැබුනේ. මගේ පොස්ට් එක එහෙම පිටින්ම කොපි-පේස්ට් කරලා උගේ එකක් වගේ දාල. කොටින්ම කිව්වොත් නමවත් වෙනස් කරලා නෑ. නමුත් මම පොස්ට් එක පටන් ගන්න කලින් පොඩි විස්තරයක් දාල තියනවනේ බ්ලොග් එක ගැන. වැඩේ කියන්නේ ඒ කෑල්ල කොපි වෙලා නෑ. මොකද එක දැම්මොත් මේක උගේ එකක් නෙමේ කියල මාට්ටු වෙනවනේ. 

එල  කිරි කියන්නේ මම ගොඩක් ගරු කරන පට්ට සිරා කොල්ලෝ ගොඩක් ඉන්න සිරා සයිට් එකක්. එකෙ ඉන්න මේ වගේ උන් නිසා සයිට් එකත් චා වෙනවා.

අපරාදේ කියන්න බෑ පොස්ට් එකේ යටම දකුණු පැත්තේ කොනේ පොස්ට් එකේ අකුරුවලින් බාගයක් සයිස් එකට "උපුටා ගැනීම:" කියල මගේ බ්ලොග් එක දාල ජාමේ බේරගන්න. (උපුටා ගැනීමක් නම් අනිත් ඔක්කොම තිබිල මගේ බොල්ග් ඒක ගැන තිබුන කෑල්ල විතරක් මිස් උනේ කොහොමද දන්නේ නෑ) හැබැයි ඒක පේන්නේ හොදටම බලපු අයට විතරයි. හරියට බලපු අය 14 දෙනෙක් ඔය ලින්ක් ඒක හරහා මගේ පොස්ට් එකට ඇවිල්ල තියනවා. නැත්නම් මට ඕක අහුවෙන්නේ නෑ.

පොස්ට් එකට කට්ටිය කොමෙන්ට් දාල තියෙන්නෙත් ඌට උන සිද්දියක් විදියට හිතාගෙන. වැඩේ කියන්නේ ඌ ඒ එකක් පොස්ට් එකක්වත් නිවැරදි නොකරන්න පරිස්සම් වෙලා තියෙනවා. හැබයි එක කොල්ලෙක් ඔරිගිනල් සෝස් ඒක දාන්න කිව්වම නම් වීරයා වගේ තමන් ඒක දාල තියනවා කියල ලොකු අකුරින් කොමෙන්ට් කරලා අර කොල්ලට බොරු චෝදනවකුත් කරලා....

මට නම් අව්ලක් නෑ, ඌ මගේ පොස්ට් එකෙන් පොර උනාට. මට ඇත්තට සතුටුයි. මොකද මගේ පොස්ට් ඒක ඇත්තටම හොදයි කියල මට තේරෙනවා, වෙන එකෙක් ඒක කොපි කිරීමෙන්.

මම  නම් කියන්නේ වෙන කෙනෙක්ගේ හොද පොස්ට් එකක් දැක්කොත් ඒක තමන්ගේ සයිට් වල දැම්මට කමක් නෑ. නමුත් පැහැදිලිව, හොදට පේන්න ඔරිජිනල් ලියපු කෙනාව සහ, ඒ ලින්ක් ඒක දාන්න ඕනේ. ඒක මම ඕන තරම් රංග අයිය, මාරයා වගේ අයගේ බ්ලොග් වල දැකල තියනව. ඒක තම නියම මහත්මා ගතිය.

මට අන්තිමට කියන්න තියෙන්නේ.... අනේ මෙහෙමත් අසහන කාරයෝ කියල තමා.......

මේ ගැන පොඩි කොමෙන්ට් එකක් පහලින් දාන්න අමතක කරන්න එපා.

අසහන කාරයෝ (2).. - අනං මනං

අසහන කාරයෝ ගැන ලියන නිසාද කොහෙද (ඔරිජිනල් අසහන කාරයෝ ගැන දැනගන්න කලින් පොස්ට් එක කියෙව්වේ නැත්නම්  කියවන්න) මට වෙන්නෙම ඒ වගේ දේවල් මේ දවස් වල. මේක ලොකු කතාවක් නෙමේ, පොඩි කතාවක්. ඇත්තටම උනේ අද උදේ. 

මම ඔෆිස් එකේ ඉන්නකොට මට සෙට් උනා යාලුවෙක් අද උදේ. මගේ හෙනම බොක්කක්. ඌ ඇහුම මගෙන් 

"මොනවද මචං ගිය වීක් එන්ඩ් එකේ කරේ?"

මම: වෙන මොනවද මචං පට්ට කම්මැලි ගෙදරින් එලියට යන්න. සෙනසුරාදා පොඩි වැඩක් සෙට් උනා. එක කරා. ඉරිදා දවසම ගෙදර. මේ බ්ලොග් වැඩේ පට්ට මචං. මට හෙන කට්ටියක් සෙට් උනා. මුනු පොතේ ක්ලෝස් ගෘප් එකක් එහෙමත් සෙට් උනා. පට්ට ආතල් මචං වැඩේ.."

යාළුවා: (ගත් කටටම)  

"ඔකේ මුකුත් කරගන්න පුළුවන් කෑලි එහෙම නැද්ද??"

මට අයියෝ සල්ලි කියල හිතුන.

මෙහෙමත් අසහන කාරයෝ.....(ඇත්තටම අසහනය නෙමේ.  ඕක තමා දැනට ලංකාවේ උබල මම ඇතුළු තරුණ පරපුරේ ඔලුව හැදිලා තියන විදිය. මම උනත් උගේ තැන හිටියනම් ඔය ප්‍රශ්නෙම අහන්න "ඉඩ තිබුන".) අනේ මන්ද ලංකාවට ගිය කලක්.....

මගේ ඔෆිස් එකේ ගොඩක් අය මේක කියවන නිසා නම් ගම් දාන්නේ නෑ.

පොඩි කොමෙන්ට් එකක් දාල යන්න අමතක කරන්න එපා හොදේ....

අසහන කාරයෝ.. - අනං මනං

මම මේ කියන්න යන්නේ වෙනද වගේ පාරන කතාවක් නෙමේ. අලුත්ම අලුත් හොට් හොට් කතාවක්. ඇත්තටම දැන් ඒ කතාව මටත් රසවත් කියල හිතුනට දවස තුනකට කලින් මේක මට උන වෙලේ ඉදන් පෙරේද දවල් වෙනකල් මගේ මේ කෙට්ටු සරිරේ ලේ පයින්ට් 3 ක් විතර පිච්චුනා. 

මෙන්න මේකයි කතාව.

පහුගිය දවසක හරියටම කිව්වොත් 25 වෙනිදා රෑ 8.30 ට තමා හරියටම මේ වැඩේ පටන් ගත්තේ. මුම්බායි ඉන්දියා සහ කල්කටා කණ්ඩායම් දෙක හුරේ කියල IPL එකේ ගහගන්නවා. මමත් ඉතින් දෙය්යනේ කියල පුටුවකට ඇලට් එකක් එහෙම දාගෙන මැච් එක බලනවා. 

ඔන්න මගේ පෝන් එක රිං වෙනවා.

අනිත් කෙනා : හලෝ

මම : හලෝ

අනිත්  කෙනා : (පොඩ්ඩක් අව්ලෙන් වගේ) මේ.. මේ.. රොෂාන් ඉන්නවද?

මම : සොරි. වැරදි නම්බරයක්.

කෝල් එක ඉවරයි.

මෙන්න බොලේ තප්පරයක් යන්න උනේ නෑ ආයෙත් රිං වෙනවා.

කලින් දෙබස වගේම දෙබසක් හැබැයි වෙන කෙනෙක්ව හොයන්නේ වෙන නම්බරයකින්.

ඔය විදියට විනාඩි30 ක විතර ඇතුලත මට කෝල් 100 ක් 200 ක් විතර ආව. මට ආන්ස්වර් කරන්නත් බෑ. එක කෝල් එකක ඉන්නකොට වෙටින් තව කෝල් 10 ක් විතර.

මගේ සිගිති මොලේට වැටහුනා කවුරු නමුත් මාව දෙය්යනේ කියල බයිට් කරනවා. එත් වැඩේ කියන්නේ එක නොම්බරයක්වත් දෙපාරක් එන්නේ නෑ. කොල්ලෙක් කොච්චර කරත් ඔච්චර කොරන්න බෑ කියල මම දන්නවා. මොකද මමත් ඔයවගේ බයිට් අනන්තවත් දීල තියනවා.

හැම කෝල් එකක්ම එන්නේ කොල්ලොන්ගෙන් සහ ඔක්කොම මම ගත්තම එක්කෝ කට් කරනවා නැත්නම් වෙන කෙනෙක් අහනවා. මම දැනගත්ත අනිවා වෙබ් සයිට් එකක ගොනෙක්(පුරගනක්) කියල මගේ නොම්බරේ දාල කියල. මට ඉතින් සුපිරි මල. මම නෙට් එකෙත් හෙව්වා හම්බුනේ නෑ. කොහොම හරි 10.00 වෙනකොට මට කෝල් 300 ක් විතර ඇවිල්ල. මමත් කරේ මොකද්ද, දෙන්නම් වැඩක් කියල ඔටෝ ආන්ස්වර් වෙන ඇප්ලිකේෂන් එකක් පෝන් එකට දාගත්ත. දැන් එන එන ඔක්කොම කෝල් අන්ස්වර් වෙනවා. ලෝකේ වටෙන්ම එන කෝල්.

කොහොම  හරි එදා රෑ මම පුපුරා පුපුර නිදාගත්තා පෝන් එක ඔෆ් කරලා. අනිත් දවසේ උදේ පෝන් එක ඔන් කර විතරයි ඇලට් එනවා හුරේ කියල. අර ඉස්කෝලේ ලියන්න දෙන රචනා වගේ ඇලට්. එතනත් කෝල් 50-60 ක් තිබුන. උදේ පාන්දර මගේ හැගීම වචනෙන් කියන්න ඕනේ නෑනේ. (ඔන්න මේක ලියන කොට  දැනුත් කෝල් එකක් ආව. එක +82... ඒ කියන්නේ පිට රට නොම්බරයක්.. අය්යෝ..)

කොහොම හරි මම ඔය මලෙන්ම ලේස්ති වෙලා වැඩද එන්න පිටත් උනා. අයිය ගිය සතියේ නිවාඩු නිසා මම බස් එකේ තමා. ඔහොම යනකොට මට ආව කෝල් එකක්. එකත් රට නොම්බරයක්.

මම: හලෝ

අනිත් කෙනා: හලෝ ....

මම: කියන්න...

අනිත්: ඔයා කවුද??

මම: (මල කටුව රතු වේගෙන එනවා) දැන් මමද ඔයාට කෝල් කරේ?? ඔයානේ මට කෝල් කරේ?? ඉතින් මමද දැන් කවුද කියල කියන්න ඕනේ??

අනිත්: මගේ පෝන් එකේ ඔයාගේ නොම්මරේ තිබුන. එකයි ගත්තේ.

මම: (රතු කටුව පැන්න) නිකන් මෝඩ කතා කියන්න එපා. ඔය රට කෙනෙක්. මම ලංකාවේ. ඉතින් මගේ නොම්බරේ ඔයාගේ පෝන් එකට යන්න විදියක් නෑනේ.

අනිත්: අනේ සොරි.

මම:(ටිකක් හොද බුවෙක් වගේ. තරහ නිවුන. මොලේ පෑදුනා) මචං මට ඔයා එක්ක කිසිම තරහක් නෑ. මම දන්නවා මේ නොම්බරේ ඔයා ගත්තේ නෙට් ඒකෙන කියල. මගේ නොම්බරේ නෙට් එකට දාල මොකෙද්ද නොසන්ඩාලයෙක්. මට හෝ ගාල කෝල් එනවා. කරුණා කරලා කියපන් බං නොම්බරේ ගත්ත විදිය.

අනිත්: අප්පා.. මල කෙලියයි. සමාවෙන්න ඕනේ මචං. මම නොම්බරේ ගත්තේ නම් නෙට් ඒකෙන තමා. ITN එකේ කතාවක් යනවා මචං "පබළු" කියල. ඔන්න ඔකේ ඊයේ කතාවේ කෙල්ල කොල්ලට දෙනවා CV එකක්. ඒකෙ කෙල්ලගේ පෝන් නම්බරේ විදියට තියෙන්නේ ඔය නම්බරේ. මම මේ කෝල් කරලා මොනවා හරි කරගන්න පුලුවන්ද බලන්නයි ගත්තේ. (මට හිනා)

කොහොම හරි ඒ කොල්ල මම එක්ක විනාඩි 10 ක් විතර කතා කරා. ඌ ඉන්නේ නෙදර්ලන්ඩ් වලලු. මේ නොම්බරේ තියන සයිට් එහෙම ඔක්කොම ඌ කිව්වා. කෝල් එක ඉවර වෙනකොට මම ඔෆිස් එක ගාවටත් ඇවිත්. මටත් දැන් හරි ආතල්. ඇයි බං කතාව යන්නේ ITN එකේලු. මම ඉතින් කොහොමත් රාජ අලියනේ (ඒක හැමෝම දන්නා රහසක්නේ). ඉතින් ITN එකට හුරේ කියල බනින්න සෙට් වෙනවනේ. මම මුලින්ම ඔෆිස් ගිහින් බැලුව ඔය කතාව ඇත්තද කියල. 

එලම කිරි කතාව ඇත්ත. මගේ නොම්බරේ පට්ටටම තියනවා. මම ගත්ත ITN ඒකෙ හොට් ලයින් එකට කෝල් එකක්. කතාව කියල කෝල් එක ගත්ත කෙල්ලට ලුණු අබුල් ඇතුව බැන්න. එකී දුන්න තව එකෙක්ට, උටත් බැන්න. ඌ උගේ ලොක්කට දැම්ම, ඌටත් බැන්න. පස්සේ දැම්ම ITN ඒකෙ ඩිරෙක්ටර කෙනෙක්ට. අවරුදු ගානක තිබුන තරහ සහ කලින් දවසේ මල බහිනකල් මම උටත් බැන්න. කුණුහරප නෑ. ශිෂ්ට වචනෙන් පොයින්ට් එකට බැන්නේ. 

"මහා ලොකු රජයේ නාලිකාව"

"දැම්මොත් බොරුවක්"

"අහිංසක මෝඩ මිනිස්සුන්ව රවට්ටනවා"

වගේ කතා ගොඩක් ඔය අතරේ කිය උනා. හිකිස්‌...

උට මට රිටන් බනින්නත් බෑ වැරැද්ද උන්ගේ. කොහොමත් මම උට කතා කරන්න වෙලාවක් දුන්නේ නෑ. කොහොම හරි මම ඉවර උනාම උ මගෙන් සමාව ඉල්ලලා පබළු නාට්ටියේ කෙනෙක්ව කොන්ටක්‌ කරන්නම් කිව්වා. මම කිව්වා මට වැඩක් නෑ කවුරු කරත් මගේ නොම්බරේ අයින් වෙන්න ඕනේ කියල.

එතනින් ඌ හා කියල. පෝන් එක තිබ්බ.

විනාඩි 5-10 කින් මහේෂ් කියල පබළු ඒකෙ ඇසිස්ටන්ට් ඩිරෙක්ටර කෙනෙක් කතාකරල විස්තරේ ඇහුව. මම ඌටත් බැන්න.

කෙහොමෙන් කොහොමෙන් හරි මම වැඩේ එතනින් ඇත ඇරලා දැම්ම. නිකන් මහා ලොකු කෙස් එකක්කරගන්න මට ඕන උනේ නෑ. මගේ හිතට හරියන්න බැනගත්ත එක ඇති මට ඕනෑවටත් වඩා. හිකි හිකි.

තාම නොම්බරේ තියනවා ඒකෙ. අයින් කරලා නෑ. තාම කොලුත් එනවා ටික ටික. අද දවසට 5 ක් විතර ආවේ. මේ වෙනකොට ඔක්කොම කෝල් 400 කට වඩා මට ආව මේ දවස දෙක තුනට.

දැන් කතාව ඉවරයි. රසවත් කතාවක් කියල හිතුනට ඇත්තටම අපි අඩන්නයි ඕනේ. ඔය නොම්බරේ පෙන්නපු තප්පර 2-5 අතර නොම්බරේ ලියාගෙන කෝල් කරන්න තරම් "අසහන කාර" සිංහලයෝ පිරිසක් මේ ලංකාවෙත් මුළු ලෝකේ පුරාමත් ඉන්නවා. අනිත් එක නාට්ටියේ පෙන්නන නොම්බරේ ඇත්තටම ඒ කෙල්ලගේ කියල හිතන්න තරම්ම මේ සිංහලයෝ මෝඩයෝද කියල මට හිතාගන්නවත් බෑ.. කතාව මතක් වනකොට හිනා ගියාට අපි මේ හිනාවෙන්නේ අපිටම නේද කියල මතක් වෙනකොට ඇඩේනවා නේද??

මේක ඔයාලට හිතෙන විදිය කියල කොමෙන්ට් එකක් දාන්න අමතක කරන්න එපා..

දවසේ ප්‍රශ්නය: බල්බ් තුනේ ස්විච් මොනවද?? - අනං මනං

එක දිගට නිසදැස් දෙකක් ලියපු නිසා, කට්ටියට පොඩි කික් එකක් දීල නැගිට්ටලා ගන්නත් එක්ක. පොඩි ප්‍රශ්නයක් දාන්න කියල හිතුව. මොකද කලින් ප්‍රශ්නෙට කට්ටිය ගොඩක් හොද උත්තර දුන්නනේ. තරහ වෙන්න එපා කලින් එකට තෑගි දුන්නේ නෑ කියල. මේ දවස් වල කිසි ගතියක් නෑ ලියන්න. පුළුවන් ඉක්මනට කතාවක් දෙකක් දාන්නම්.

මෙන්න මේකයි අද ප්‍රශ්නය... බයවෙන්න එපා අද ප්‍රශ්නේඋත්තරදෙන ඇයට තෑගි නෑ(ඕන කෙනෙක් ඉන්නවනම් උත්තරෙත් එක්ක තෑගි ඕනේ කියල කියන්න. මම දෙන්නම්)

ඔයාව එක්ක යනවා ලොකු බිල්ඩින් එකකට. එක ටිකක් පුදුම විදියේ බිල්ඩින් එකක්. මොකද්ද පුදුමේ කියන්නේ, එකේ උඩ තට්ටුවේ තියනවා හතර වටින්ම සීල් තියපු කාමරයක්. ආයේ හුලන් පොදක්වත් නෝ ලික්. ඔය කාමරේ තියනවා සාමාන්‍ය විදියේ බල්බ් තුනක්. වැඩේ තියෙන්නේ ඔය බල්බ් තුන ඔන් කරන ස්විච් තුන තියෙන්නේ යට තට්ටුවේ තවත් සීල් තියපු කාමරයක. 

ඔයාව මේ බිල්ඩින් එකට එක්ක ආව කෙනා ඔයාව ගිහින් දානවා යට තට්ටුවේ ඒ කියන්නේ ස්විච් තියන කාමරේට. දාල කියනවා මෙන්න මෙහෙම,

"උඩ තට්ටුවේ තියන බල්බ් තුනේ ස්විච් තම මේ. ඔයාට එකම එක පාරක් උඩ තට්ටුවට යන්න පුළුවන්."

දැන් මෙන්න මේකයි කරන්න තියෙන්නේ.ඔය එකම එක අවස්ථාව ප්‍රයෝජනයට අරගෙන කියන්න ඕනේ හරියටම පළමු බල්බ් එක පත්තුවෙන්නේ මෙන්න මේ ස්විච් එක දැම්මම, දෙවෙනි එක මේකෙන්, තුන වෙනි එක මේකෙන් කියල...

සැලකිය යුතුයි, 

    ප්‍රශ්නය අසන කෙනාට පගාව දී උත්තරය ගන්න බෑ,

    පහල කාමරයේ ඉදල ඉහල කාමරය කොහොමටවත් පෙන්නේ නෑ.

    ජිල්මාට් සෙල්ලම් දාන්න බෑ.

    ගැනු  ළමයි ඔය කෙනා එක්ක ඔය බිල්ඩින් එකට යන්න බය වෙන්න එපා, එයා මම තරම් නරක නෑ. හිකි.  ඔය ඉතින් ඒපාර කොල්ලෝ බයවෙනවා. අනේ දෙය්යනේ ඌ කාටවත් වරදක් නැති අහිංසකයෙක්. (දැන් ඉතින් අහින්සකල තමා අන්ගුලිමාලලා වෙන්නේ කියන්න එපා)

    කොටින්ම කිව්වොත් ගොන් ප්‍රශ්න මුකුත්ම බෑ.

 හොදයි දෙන්නකෝ බලන්න උත්තර??? හරි හෝ වැරදි හෝ උත්තර පොස්ට් කරන්න. මේකට තියනවා නියම ප්‍රැක්ටිකල් ජොලි උත්තරයක්‌.

දවසේ ප්‍රශ්නය: කවුද වාහනේට නග්ග ගන්නේ? - අනං මනං(2)

පොඩි වෙනසකත් එක්ක මම හිතුව අද ඔයාලගෙන් පොඩි ප්‍රශ්නයක් අහන්න. මේක මට මෙයිල් එකකින් ආව එකක්. මේකට උත්තරය දන්නා අය ඕනෑතරම් ඇති. දන්නේ නැති අයත් ඇති. බලමුකෝ කොහොමද අපේ අයගේ දැනුම, චින්තන ශක්තිය, මනුස්ස කම කියල..

ඔයා දවසක් හවස් වරුවේ, ඒ කියන්නේ 6.00 ට විතර ඔයාගේ කාර් ඒකෙන ගෙදර එනගමන් ඉන්නවා. ඔයාගේ කාර් එක ඔය ස්පෝර්ට්ස් වර්ගයේ එකක්. දෙන්නටයි යන්න පුළුවන්. අමාරුවෙන් වත් තුන දෙනෙක්ට යන්න බෑ. (දැන් ඉතින් මරුටියක් වත් නැති මට කොහෙන්ද බං ස්පෝර්ට්ස් කාර්, මට ඩ්‍රයිවින් බෑ වගේ බයිලා කියන්න එපා. හිකි හිකි) මේ කියන දවසේ හම්බානකට වැස්ස. අහස ගොරවනවා නිකන් පිස්සුවෙන් වගේ. ඔහොම යනකොට ඔය දකිනවා ඉස්සරහ බස හෝල්ට් එකක ඉන්නවා තුන දෙනෙක්. (ඔය ඉතින් ආයෙත් පටන් ගත්ත. තුන දෙනාමද ඉන්නේ?? හතරක් ඉන්න බැරිද? හම්බානකට වැහිනවානම් කොහොමද ඈත තියා ඉන්න අයව දකින්නේ?? ඔය වගේ කෙස් නෑ. කොහොම හරි හිටියේ තුන දෙනයි. කොහොම හරි දැක්ක) හිටිය තුන දෙනාගේ විස්තර මෙහෙමයි,

පළමු කෙනා: හොදටම වයසක ආච්චි කෙනෙක්. වැස්සේ හීතලට හොදටම වෙව්ලනවා. මැරෙයි තව ටිකක් මේ හීතලේ හිටියොත්.කොටින්ම ඉක්මනට ඉස්පිරිතාලෙකට ගෙනිච්චේ නැත්නම් සෙත්ත පෝච්චි ලෙවල් එකේ.

දෙවෙනි කෙනා: ඔයාට ජිවිතේ ලොකුම උදව්ව කරලා තියන, ඔයා වෙනුවෙන් ජීවිතය උනත් දෙන්න සුදානම් ඔයාගේ හොදම යාළුවා. යාළුවා කිව්වට ඉතින් සහෝදරයෙක් වගේමයි. එකම වෙනස අම්මල දෙන්නෙක් ඉන්න එක. (තාත්තල ගැන මම කතා කරන්නේ නෑ... හිකිස්‌...)

තුන්වෙනි කෙනා: ඔයා ජිවිත කාලයේ වැඩියෙන්ම ආදරය කරන කෙල්ල/කොල්ල. මෙය එක්ක එක මොහොතක් කියන්නේ ඔයාටේ මහා මෙරක් වගේ. ආදර වචනයෙන් කිව්වොත් ඔයාගේ සිහින කුමාරි/කුමාරයා.

මෙන්න මේකයි ප්‍රශ්නය.

වාහනේ ඉඩ තියෙන්නේ තව එක්කෙනටනේ. ඔයා කවුද වාහනේට නග්ග ගන්නේ?

වයසක  අච්චිද??

හොදම යාලුවද??

සිහින කුමාරි/කුමාරය ද?

මොකද්ද  එයාව නග්ග ගන්න හේතුව??

අදනම් කට්ටිය නිකන් කියවල විතරක් යන්න එපා. මොකද බ්ලොග් එක බලන අය ගොඩක් හිටියට කොමෙන්ට්ස් දාන්නේ කීප දෙනයි. හරිහෝ වරදිහෝ මොකක්හෝ උත්තරයක්‌ දාල යන්න නමත් එක්ක.

මම මේකේ කොමෙන්ට්ස් පෙන්නනේ නෑ අනිද්දා වෙනකල්. මොකද පුදපු ගමන් කාපි යකා කියල දන්නා කෙනෙක් උත්තර දාල තිබුනොත් ජොලියක් නැති වෙනවා. හරි උත්තරය මුලින්ම දෙන තුන දෙනාට පොඩි තෑග්ගක් තියනවා එක පස්සේ කියන්නම්. දැනට බලමු කට්ටියගේ අදහස්.....