Showing posts with label පසුතැවීම්. Show all posts
Showing posts with label පසුතැවීම්. Show all posts

Tuesday, February 5, 2013

දශක 6ක නිදහසෙන් පසු ශ්‍රී ලංකාවේ වර්තමාන තත්වය...



රට : නිදහස් ශ්‍රී ලංකාව 

1948 පෙබරවාරි 05 :
  • ආසියාවේ හොදම පාර්ලිමේන්තුව ඇති රට 
  • ආසියාවේ වැඩිම විදේශ විනිමයක් තිබූ රට 
  • ආසියාවේ ස්වයන්පොෂිතම රට 
  • ආසියාවේ තිබූ වෙන කිසිම රටකට ණයක් නැති එකම රට 
  • ආසියාවේ දෙවෙනියට හොදම අද්‍යාපනය තිබුන රට 
  • ආසියාවේ පළමුවම සාධාරණ සර්ව ජන චන්දයක් පවත්වන රට 
  • ...
  • ...


2013 පෙබරවාරි 05 :
  • සීනි වලටත් ඇමතිවරයෙකු දමා ආසියාවේ කුජිතම පාර්ලිමේන්තුව ඇති රට 
  • ආසියාවේ විශාලතම අය-වැය හිගයක් ඇති රටවල් අතර ඉහලම තැනක් ඇති රට 
  • නැවෙන් කටට සංකල්පය ඇතිව, අවශ්‍ය සියලුම දේ (95%) රටින් ගෙන්වන රට 
  • වෙන රට වලට ඇති ණය වාරිකය සහ පොලිය ගෙවීමට තවත් ණය ගන්න රට 
  • පවත්වන සියලුම විභාග ප්‍රශ්න පත්තර කලින් පිටවන රට 
  • මහජන චන්ද පත්‍රිකා කුණු ගොඩවල් වලින් සොයාගන්න රට 
  • ...
  • ...


අනේ සුද්දෝ ආයෙත් ඇවිල්ල අපිව අල්ලගනිල්ලකෝ..... උබල අපේ රටේ තියන වටිනා දේවල් උබලගේ රටට ඇද්දට උබලට ඒකට නිදහසට කාරණයක් තියනවා. මොකද උබල , උබලගේ දරුවන්ට කන්න අදින්න දෙන්න ඕනේ... අපේ රටේ ඉපදිලා, රටේ හැදෙන බත් කාල, රටේ වතුර ටික බීල හදුනා වැඩුන අපේ පාලකයෝ කරපු කරන විනාසේ බැලුවම උබල කරලා තියෙන්නේ මොකද්ද කියල හිතෙනවා... 

සංවාධයට ඉඩ...

Friday, November 30, 2012

සොෆ්ට්වෙයාර් ෆීල්ඩ් එකේ On-Site ගිය ආධුනිකයෙකුගේ අත්දැකීම්....





වැඩ රාජකාරි  සහ තවත් දහසකුත් එකක් දේවල් නිසා පහුගිය ටිකේ පොස්ට් එකක් දාන්න තියා බ්ලොග් එකට එන්නවත් වෙලාවක් තිබුනේ නෑ . දැන් උනත් වැඩ නැතුව නෙමේ, මේ කතාව ලියන්නම ඕනේ කියල හිතුන නිසා තමයි මම මේ අමාරුවෙන් වෙලාවක් හදාගෙන කොටන්න ගත්තේ.. 
සෑහෙන්න කාලෙකින් කොටන නිසා වෙලාවත් යනවා වගේ.. කමක් නෑ, බලමුකෝ..

ඔයාල කවුරුත් දන්නවා වගේ මම මේ බ්ලොග් එක ලියන්නේ මගේ අදහස් එලියට දාන්න. තව අවරුදු 10කින් මම කොච්චර වෙනස් වෙලාද, මම හිටියේ කොතනද කියල දැනගන්න තමා මට මුලින්ම ඕනේ උනේ. 
මම මේ දැන් ලියන්න යන්නෙත් මහේ ජිවිතයේ අත්දැකීමක්, මට දැනෙන විදියට.

සමහර වෙලාවට මට දැනෙන විදිය වැරදි වෙන්නත් පුළුවන්. දැන් වැල් වටාරම් ඇති කතාවට බහිමු.

මුලින්ම ටොපික් එක විස්තර කරන්නම්. සොෆ්ට්වෙයාර් ෆීල්ඩ් එකේ On-Site යවනවා කියන්නේ සෑහෙන්න හොද දෙයක්. හෙනම මොටිවේෂන් අප් කරන කෙස් එකක්. මමත් On-Site යවනවා කිව්වම හෙන කික් එකේ හිටියේ.

කලින් ගියපු හොද යාළුවො ගො දක් අවවාද දුන්න වැඩේ වෙන්නේ කොහොමද, On-Site කතාවේ තිත්ත හරිය එහෙම මට කියල තිබුනේ. නමුත් මට ඒක හරියට තේරුනේ නෑ. අනිත් හැමෝටම වගේ මට හිතුනෙත් මේ ඉරිසියාවට කියන කතා කියල. දැන් තමා ඒ කියපු උන්ගේ කටවල් වල සුකිරි බෝල බෝල දාන්න ඕනේ කියල හිතෙන්නේ.

මම මෙතන සුන්දර මෙන්ම තිත්ත ජාති දෙකේම අත්දැකීම් කියන්න බලාපොරොත්තු වෙනවා. කියවන්න කලින් මට ලැබුන චාන්ස් එක මොනවගේ එකක්ද කියල දැනගන්න ඕනෙනේ 
  1. මට යන්න ලැබුනේ පර සුද්දගේ රටට (ඇමරිකාවට). කලින් පර සුද්ද කිව්වට දැන් නම් මගේ ඒ අදහස ගොඩක් වෙනස් වෙලා.. 
  2. ලංකාව එක්ක වෙලාවේ වෙනස පැය 12.30 (කෙටියෙන්ම කිව්වොත් මට උදේ කියන්නේ අපේ ලංකාවේ ටීම් එක නිදි, නැත්නම් පව්ලේ අයත් එක්ක) මේක තමා ක්රිටිකල්ම පොයින්ට් එක. හොදට මතක තියාගන්න.
  3. මට එන්න ලැබුන ප්රාන්තේ හරි ලස්සනයි දේශගුනේ හොදයි.. ලංකාවේ නුවර එලිය වගේමයි..
  4. On-Site එනකොට මගේ මේ කොම්පැනියේ අද්දැකීම් අවරුදු 1.5 වගේ. (සමහර ඩොමේන් සම්පුර්ණයෙන් ගොඩ දාන්න අවරුදු 5-6 ක් යනවා කියල දන්නෝ දනිත්. අපේ ඩොමේන් එකත් ඒවගේ එකක්. මේ වගේ අවස්ථාවක අනිත් සීනියර් අයගේ උදව්ව ගොඩක් අවශ්‍ය වෙනවා) මේක තමා දෙවෙනියට ක්රිටිකල්ම පොයින්ට් එක. මේකත් හොදට මතක තියාගන්න.

දැන් කතාව පටන් ගමු..

මුලින්ම අලුත් රටකට එනකොට හෙනම ආතල්.. පරිසරය වෙනස්, මිනිස්සූ වෙනස්.. කුණු ගොඩක් උනත් පට්ට ලස්සනයි (ලංකාව වගේ නෙමේ මෙහෙ ඇත්තටම කුණු ගොඩවලුත් ලස්සනයි). කලින් ප්ලේන් එකක ගිහින් නැත්නම් ඒ ආතල් එකත් තියනවා (මම කලින් පියාබල තියන නිසා එකනම් වැඩි අතල් එකක් නැ) නමුත් පැය 21ක් ප්ලේන් එකේ එනවා කියන්නේ ලේසි වැඩක් නෙමේ. අපිව කොහොමත් එවන්නේ ඉකොනොමි ක්ලාස් එකේ නිසා වැඩේ තවත් හොදයි.. කොහොම කොහොම හරි ආව කියමුකෝ.. දැන් තමා වැඩේ පටන් ගන්නේ..

වෙලාවේ අවුල මුලින්ම එන්නේ මේ වෙලාවට තමා... මුල් දවස් ටිකේ රෑට නින්ද යන්නේ නෑ, දවල්ට ඇහැරන් ඉන්න බෑ. මේකට කියන්නේ ජෙට් ලැක් කියල.. මට සතියක් විතර මේ ආතල් එක තිබුන මෙහෙම කියල අපිට එන වෙන වැඩ වල අඩුවක් නෑනේ. නිදි මරාගෙන හරි වැඩේ ඉවර කරන්න ඕනේ..
(අසුන්දර මතක 1)

සති අන්තේ කිට්ටුවෙනකොට ගූගල් දෙය්යව කන්න හදනවා යන්න තැනක් හොයල. කොහොම හරි හැම සති අන්තෙම කොහේ හරි ලස්සන දෙයක් බලන්න තියන පැත්තකට ආව එක ගැනනම් පින් සිද්ද වෙන්න ඕනේ.
(සුන්දර මතක 1)

ඊලග කෙලිය උයන එක, කවද කාපු ටකරන්ද, උයන එක ලේසි වැඩක් නෙමේ.. නොකා ඉන්නත් බෑනේ.. සුද්දගේ කාම හැම වේලටම කන්නත් බෑ.. මෙලෝ රහක් නෑ... ඉතින් අමාරුවෙන් හරි උයන්න වෙනවා.
(අසුන්දර මතක 2)

දැන් තම ටික ටික හොදම හරියට එන්නේ. ලන්කාවෙදිනම් දන්නේ නැති දෙයක් තිබුනම දන්නා සීනියර් කෙනෙක්ගෙන් ලගට ගිහින් අහගන්නවා... මෙහෙදී කොහෙන්ද එහෙම බූල් පුසෝ.. එක්කෝ ගූගල් කරන්න ඕනේ. සිස්ටම් එක ගැන ගූගල් කරන්නත් බෑනේ. එක්කෝ පරණ ස්පෙක් කියවන්න ඕනේ. ලංකාවේ සොෆ්ට්වෙයාර් කොම්පැනි වල සොෆ්ට්වෙය හැදුවට ඒවට ස්පෙක් කොච්චාර හොදට ලියල තියනවද කියල දන්නෝ දනිත්.. එහෙමත් නැත්නම් දන්නා කෙනෙක්ගෙන් අහන්න ඕනේ.. දන්නා කෙන්ක්ගෙන් අහන්න බෑ අපි වැඩ කරන වෙලාවට දන්න උන් තමාගේ වඉෆ් එක්ක, නැත්නම් දරුවෝ එක්ක... කතා කරොත් කියල දෙවි අව්ලක් නෑ කියල.. ඊත් මටනම් එහෙම කරන්න හිතුනේ නෑ .. හිතෙන්නෙත්  නෑ .. ඉතුවෙලා තියන එකම විසදුම මේල් එකක් දාන එක. 
ඔන්න මෙතනින් තමා ජිවිතේ තිත්ත වෙන්නෙ.. මේල් එකක් දැම්මට රිප්ලයි නෑ .. වැඩ වැඩි නිසා රිප්ලයි කරන්නේ නැද්ද, ගණන් ගන්නේ නැද්ද, වැඩක් නෑ  කියල හිතනවද, දන්නේ නෑ.. හැබැයි ඒක එහෙම තමයි.. අන්තිමට අපිට වැඩේ ඉස්සරහට ගෙනියන්න විදියක් නැ.. ලොක්කට දවස අන්තිමට අප්ඩේට් එකක් දෙන්නත් ඕනේ. අර මේල් එකට රිප්ලයි නෑ  කියල අදාල මිනිහව පාවල දෙන්නත් දිව නැමෙන්නේ නෑ... මොනවා කරන්නද වැරැද්ද තමන් පිට පවරාගෙන වැඩේ කරන්න උනේ නෑ කියල කියනවා ඇරෙන්න.
දැන් ටික ටික ලොක්කගේ අපි ගැන තිබුන හොද පින්තුරේ කළු පාට වේගෙන එනවා. දවස ගානේ වැඩ එනවා, දන්නේ නැති දේවල් අහල අපි මේල් දානවා, උත්තර නෑ . වැඩේ කරන්න උනේ නෑ  කියල අප්ඩේට් දෙනවා 
ඔය විදියට ටික කාලයක් යනකොට ඉවසීමේ සීමාව පනින අවස්ථාත් එනවා. උදාහරණයක් ගත්තොත්, සමහර වෙලාවට එක එක මේල් එනවා අරක කරපන් මේක කරපන් කියල එක එක අයගෙන්(ලොක්කාගෙන් නෙමේ. ලොක්ක මොක කිව්වත් කරන්න වෙනවනේ. මම මේ කියන්නේ ලොක්කව හලලා කෙලින්ම ලැබෙන ඕඩර් ගැන ). කොම්පැනියේ උඩ  ඉන්න හැත්තෑ බුරුත්තම Cc  කරලා. තමන් ලකුණක් දාගන්නද, ඒ අදාළ පුද්ගලයන්ගේ විදියද දන්නේ නෑ. (යම් යම් අදාළ අවස්ථාවල ලොකු ලොකු අයව Cc කරයුතුයි. මම මේ කතාකරන්නේ එහෙම ඒවා ගැන නෙමේ) එහෙමත් නැත්නම් නිව් මේල් එක ගත්ත හැටියේ ඒ ඔක්කොමල ඩිෆෝල්ට් Cc විදියට ඇඩ් වෙනවද දන්නෙත් නෑ. හැබැයි ඒක වෙන්නේ ඔන්න ඔහොම තමා. ඔන්න ඔහොම සමහර පුද්ගලයන් ගැන අපේ ඔලුවේ තිබුන පින්තුරේ වෙනස් වෙනවා..
අපිට පේන්නෙම ලෝකල් ටීම් එක එකතුවෙලා අපිට අරින්න හදනවා වගේ.. ඇත්තටම එහෙම නෙවේ කියල දන්නවා.. (ටීම් එකම නැති උනත්, යම් යම් අවස්ථාවල පවුද්ගලික තරහවල් පිරිමහනවද කියල හිතෙන අවස්ථාත් නැතුව නෙමේ) කොහොම හරි අන්තිමට අපේ හිතෙන් අනිත් අයව සතුරන් විදියට සලකන්න වෙන තත්වෙට අකමැත්තෙන් උනත් පත්වෙනවා.. ඕකට සිංහලෙන් කියන්නේ "වර්චුඅල් හතුරන්" හදාගන්නවා කියන එක තමා.
(අසුන්දර මතක 3-5000)

ඔයත් එක්කම On-Site ඉන්න කොට වෙන තවත් ජංජාලයක් තමා ලයිව් සිස්ටම් එකේ මොකක් හරි අව්ලක් උනොත් ඔලුවට කඩාපාත් වෙන එක. ලයිව් සිස්ටම් එකේ අව්ල් ලේසි වෙන්නේ නෑ. හෙනම අංජබජල්. මගේ කරුමෙට එදා මෙදා තුර අතීතේ අපිට සෙට් උන චොරම බග් (ලොකුම නෙමේ, චොරම - තවත් විදියකට කිව්වොත් ලයිව් සිස්ටම් එකේ තියන අපිට රී-ප්රෝඩුස් නොවෙන) එක මම ඉන්න කාලේ ආව. ඒ සයිඩ් එක මම ටිකක් දන්නා එක වාසියක් උනත්, නොදන්නා දේවල් අනන්තයි කියල මට හොදට තේරුණා. කෙලින්ම මේල් එන්නේ ලොකු ලොක්කන්ගෙන්, මේල් විතරක්නම් කමක් නෑ දවසට එකක් දෙකක් කෝලුත් එනවා. මේවට අනිවා උත්තර දෙන්න ඕනේ. මම දෙන උත්තරේ බලපාන්නේ මට විතරක් නෙමේ, හැමෝටම ඒක බලපානවා. මේ වගේ අවස්ථාවල ලෝකල් ටීම් එකේ සහය උපරිමයෙන් බලාපොරොත්තු උනත් තබ සතේක උදව්වක් ලැබුනේ නෑ කියම අකමැත්තෙන් උනත් කියන්න වෙනවා... මම දාපු මේල් වලට රිප්ලයි කරොත් තමන්ටත් මේ කුණට කරගහන්න වෙයි කියල හිතුනද මම දන්නේ නෑ. කොහොමෙන් කොහොමෙන් හරි පරණ පිනකට වැඩේ ගොඩ ගියත් ඒ අවස්ථාවේ උන කලකිරීම අයෙත් කවදාවත් හදන්න පුළුවන් වෙයි කියල මම හිතන්නේ නැ.
(අසුන්දර මතක 5001-25000)

ඔය අස්සේ අපි අපේ ජිවිතේ ගොඩක් දේවල් ඉගෙන ගන්නවා. පව්ලේ අයගෙන් වෙන් වෙලා තනියම ඉන්න එක ලේසි නෑ.. ඇත්තටම කිව්වොත් හිතෙනවට වඩා ගොඩක් අමාරුයි. වෙනද ලග ඉදන් කතාකරපු මිනිස්සු, දැන් දකින්නේ skype එකෙන් විතරයි. වැඩ රාජකාරි නිසා හැමදාම කතා කරන්න වෙන්නෙත් නෑ. වචනයක් දෙකක් කතාකරන්නත් වෙලාව හරස් වෙලා. වෙලාවකට පරණ ෆොටෝ දිහා බලාගෙන ***********************.. හැබැයි අනිත් ය ඉස්සරහ හිනාවෙලා ඉන්නවා. චැට් කරන යාලුවෝ, අපි තැන් තැන් වලට ගිය ෆොටෝ දකින ය හිතන්නේ, අපි පට්ටම ෆන් එකේ ඉන්නවා කියල. වීක් එන්ඩ් එකේ පැය කීපයකින් අපේ පාළුව මකන්න බෑ කියල තේරුම් ගන්න එන්නම ඕනේ.
(අසුන්දර මතක 25000-25010)

අපි ගෙවල් දොරවල් අස් පස් කරගන්න ඕනේ, රෙදි හොද ගන්න ඕනේ, බඩු කඩෙන් ගෙන්න ඕනේ.. වැඩ කෝටියයි.. ඔෆිස් වැඩ අස්සේ මේවත් කරන්න ඕනේ අඩුවක් නැතුව.
(අනිත් වැඩත් එක්ක බලනකොට මම මේවා වර්ග කරන්නේ සුන්දර මතක ගොඩට - සුන්දර මතක 2)

පොස්ට් එකත් හොදටම දිග වැඩි උනා.. තව ලියන්න බෑ.. කෙටියෙන් ඉවර කරන්නම්...

අන්තිමට බැලුවම On-Site එක ඉවර වෙලා ලංකාවට එන්නේ ගියපු මනුස්සය නෙමේ. එක්කෝ හොදට රත්වෙලා පදම්වෙලා මුවහත් වුන කෙනෙක්. සමහර වෙලාවට මේවා දරාගන්න බැරිකෙනෙක්නම් ලංකාවට එන්නේ, චෝර වෙලා, මානසිකව වැටුන කෙනෙක් විදියට වෙන්නත් පුළුවන්.. 

මගේ වාසනාවකට, මට හොද ලොක්කෙක් සෙට්වෙලා ඉන්නවා. ඒ ලොක්ක සහ බොහෝම අතලොස්සක් වූ පිරිසක් නිසා මමනම් ලංකාට එන්නේ මුවහත් උන කෙනෙක් විදියට. මිනිස්සු කියන්නේ කවුද කියල කැම්පස් මානසිකත්වයෙන් මිදිලා ඔෆිස් මානසිකත්වයෙන් බලල තීරණයක් ගන්න පුළුවන් කෙනෙක් විදියට, ලංකාවේ අවරුදු 5 ක් ඉදල ගන්න අත්දැකීම් සුළු කාලෙකින් ගත්ත කෙනෙක් විදියට.

බොහොම සරලව On-Site ජිවිතෙන් මම ගත්ත පාඩම්.

  1. හිටියොත් දෙකට නැමී , දෙයියොත් ***** අරී. කියල තියෙන්නේ කටකහනවට නෙමේ.
  2. යාලුකමයි ඔෆිස් ජීවිතයයි කියන්නේ දෙකක්.
  3. අපි අනිත් මිනිස්සු ගැන හිතුවට, අනිත් හැමෝම එහෙම කරන්නේ නෑ.
  4. ලද අවස්ථාවෙන් උපරිම ප්‍රයෝජන ගන්න වෙන කෙනෙක්ගේ බෙල්ල උනත් කපන්න ලෙහෙස්ති අයත් අපි අතරේ ඉන්නවා.
  5. හැමෝම ශේප් එකේ තියාගෙන තමන්ගේ බෙල්ල බේරගන්න එක තමා දක්ෂ කම.
  6. වැදගත්ම ආදර්ශය "හැමෝම බොලේ පාස් කරද්දී, තමන්ට පුලුවන්නම් බෝලේ ගොඩ දාන්න, ඔයාට ලකුණු ගොඩක් වැටේවි, තමන්ට ගොඩදාන්න බැරි බෝල පුළුවන් කියල තියාගත්තොත් ඔයාට හොදටම ඇරේවි.. තමන්ට ගොඩ දාන්න පුළුවන් බොලේ ගොඩදන්නත්,  බැරි බොලේ වෙනකෙනෙකුට පාස් කරන්නත් ඉගෙන ගත්ත දාට ඔයාට හොද අනාගතයක් තියේවි.."

මම මේ පොස්ට් එකෙන් කියන්නේ නෑ On-Siteඑන එක පට්ටම චා කියල. On-Site එනකොට ඇත්තටම තමන්ට මුනදෙන්න වෙන්නේ මොනවගේ ප්‍රශ්නවලටද කියල තමන් කලින් ඉදලම ලැහැස්තිවෙලා යනවනම් තමා වඩා හොද. On-Site එනවා කියන්නේ පට්ටම අත්දැකීමක්. ඒක හොද විදියට ගන්න ඕනේ කියන්නයි මට ඕනෙ  උනේ....

එහෙනම් අපි කැපුන... තවත් දවසක හම්බ වෙමු..

Tuesday, November 22, 2011

නොම්මර එකේ බලු කතාවක්

බලු කතන්දර අහන්න ඕනේ කට්ටිය ඉන්නවනම් වාඩි උනානම් ඔය හත් අට පොළකින්..
හොදයි හොදයි..



ඔන්න යකුනේ එකෝමත් එක විශ්වයක බල්ලෝ විතරක් ඉන්න ලෝකයක් තියෙනවලු. ඔය ලෝකේ පුංචිම පුංච් රාජ්ජයක වෙච්ච බලු කතාවකුයි මම මේ කියන්න යන්නේ ඔහේලට. ඔන්න ඔය බලු රටේ හිටියාලු එක නොම්බර එකේ බල්ලෙක්. මෙයත් ඉතින් එසේ මෙසේ එකෙක් නෙමේ.. සමහර අය හොද කියනවා , තවත් සමහරු නරක කියනවා.. අපි කාගේවත් පැත්ත ගන්නේ නැතුව ප්‍රදාන නළු බල්ලා කියල කියමුකෝ මෙයාට.

ඔය රටේම තව ඉන්නවලු වචනයේ පරිසමාප්ත අර්ථයෙන්ම බැල්ලියෙක්. මෙයා ගැන වැඩි විස්තර නැතුව උපමා උපමේය නැතුව නිකන්ම නිකන් බැල්ලි කියල කියමුකෝ මෙයාට.



මේ රාජ්ජේ බල්ලෝ එකිනෙකා කොටගන්නා එකේ සීමාවක් නෑලු කෑම වලට. පාලන බල්ලොන්ට විරුද්ද බල්ලෝ හරි හරියට පොර කාගෙන ඔන්න කොහොම හරි පාලන බල්ලෝ පොරේ දින්නලු. අපේ ප්‍රදාන නළු බල්ලා ඔය පොරේදී  හොදට පොර කෑවා කියල තමා කියන්නේ. අපිට ඒවා වැඩක් නෑ. වැඩේ කියන්නේ පොරේ දිනලා වැඩි දොහක් යන්න කලින් මෙන්න බොලේ මේ බල්ලා පාලන බල්ලා වෙන්න පොරයක් අල්ලන්න ගත්ත. මේ කතාවට එකේ කිසි සම්බන්දයක් නෑ. මම මේ නිකමට කිව්වේ.

ලොකු බලු පොරේ ඉවර වෙනකල් ලොවෙත් හිටියේ නැති අපේ බැල්ලි සබේට එන්නේ මෙන්න මේ වෙලාවේ තමා.

කොහොමද ආවේ කියල කියනවනම් මෙන්න මෙහෙමයි වැඩේ සිද්ද උනේ. එක පාරටම කොහෙද හිටිය පරට්ට බැල්ලියෙක් බලු උසාවියේ නඩුවක් දාල අපේ ප්‍රදාන බල්ලා මෙහෙම කතාවක් කියල බලු සංහතියම පාවල දුන්න කියල. මෙහෙම කිව්වට කතාව තාම දැම්මේ නෑනේ. මෙන්න කතාව "පොරේ අන්තිම වෙලාවේ මස් කටු උස්සගෙන ආව හොර බල්ලන්ගේ බොටුවෙන් මිරිකන්න කියල මහා බල්ලා අන දුන්න"

දැන් හෙනම ගේම. ඇයි බල්ලෝ හෙනම බලු කතාවක්නේ කියල තියෙන්නේ. වැඩේ වෙලා තියෙන්නේ මෙහෙමයි, අපේ බැල්ලිට ඕනේ උනා බලු පත්තරේ බලු විස්තරයක් දාන්න. ඉතින් ඔය වැඩේට බලු සම්මුක සාකච්චාවක් කරන්න යන වෙලාවේ තමා මේක කියල තියෙන්නේ.

ඔන්න උසාවිය ඇහුව මොනවද තියන සාක්කි... මේ වෙනකොට මේ බැල්ලි හෙනට පිම්බිල පොමනේරියන් එකෙක් වගේ හැඩවෙලා මෙන්න මෙහෙම කියපි. "බලු සුවාමිනි, මම ලග මේ දේ කිව්ව බලු වොයිස් රෙකෝඩ් සහ බලු නෝට් ඇත.

බලු නඩු හාමි කියපි "මොනවද ඔය බල්ලට කියන්න තියෙන්නේ මේ දේ ගැන. අපේ ප්‍රදාන බල්ලා මෙන්න මෙහෙම කියපි "පොරේ අන්තිම වෙලාවේ මස් කටු උස්සගෙන ආව හොර බල්ලන්ගේ බොටුවෙන් මිරිකන්න කියල  මහා බල්ලා අන දුන්න කියල ආරංචියක් තියනවා. නමුත් එහෙම දෙයක් කරාද කියල මම දන්නේ නම් නැහැ කියලයි මම කිව්වේ. මේ බැල්ලි මේක විකුර්ති කරලා දාල තියෙන්නේ".

එතකොට බලු නඩු හාමි කියපි "නඩුව අදට කල් දානවා. ලබන නඩු වාරෙ දුන්නනම් එහෙනම් සාක්කි."

දැන් ඊලග නඩු වාරෙ ලැබුවා. මෙන්න මේ බැල්ලි කියපි "බලු සුවාමිනි, මාර වැඩේනේ මගේ බලු වොයිස් රෙකෝඩ් කරන එක එදා වැඩ කරලා නෑනේ. නෝට් නම් තියනවා"

එතකොට බලු නඩු හාමි කියපි "නඩුව අදට කල් දානවා. ලබන නඩු වාරෙ දුන්නනම් එහෙනම් සාක්කි."

දැන් ඊලග නඩු වාරෙ ලැබුවා. බැල්ලි දුන්න පොතක්. වැඩේ කියන්නේ ඔය විස්තර ලියපු බලු කොළ , පොතේ සාමාන්‍ය කොළ වලට වඩා ගනකමින් වැඩි. (හොර වැඩක් වත් කොරගන්න බෑ මේ බැල්ලිට). මේ වැඩේ පෙන්නුවා අපේ ප්‍රදාන බල්ලාගේ සහයක බල්ලෝ. බලු නඩු හාමි එක පිළිඅරන් කියපි "නඩුව අදට කල් දානවා. ලබන නඩු වාරේ දුන්නනම් එහෙනම් සාක්කි."

ඔහොම නඩු වාර කීපයක් ගියපි. අන්තිමේදී හොදම බලු දවසක තීරණය දෙනවා කියල නඩු හාමි කියපි. මේ වෙනකොට බලු උසාවිය යනු අපද්‍රව්‍ය බැහැර කරන තැනක් වැනිය වගේ නොම්මර එකේ බලු කතා කියපු අපේ පරට්ට බැල්ලි රට පැනපි.

ඔන්න තීන්දුව දෙන දවසත් ආවය කියමුකෝ..

ඔන්න බලු නඩු හාමි කියපි "ඇත්තෙන්ම බලු උසාවිය යනු අපද්‍රව්‍ය බැහැර කරන තැනක් වැනිය. ඔය ඉස්සරහ ඉන්න ඇස් බැද ගත්ත බලු කෙලි ඕනෙම කෙනෙකුට මුදල් දී සංවාසයේ යෙදිය හැක. මේ බව පෙන්වා දුන් අපේ සත්ගුණවත් බැල්ලිට අපගේ ප්‍රසාදය. තවද බලු වොයිස් රෙකෝඩ් කරන මෙව්වා එක එක වෙලාවට වැඩකරන්නේ නැති බව සැබෑය. එමෙන්ම බලු රටේ පොත් ගහන උන් කිසිම කමකට නැතිය. එක පොතේ එක එක පිටු එක එක ගනකමින් යුක්තය. මේ සියලු සාක්කි ගැබුරින් සලකා බලා මේ බල්ලව අවරුදු 3කට සහ හරක් කටු 2ක දඩයකට යටත් කරමි."

සැරදේ... සැරදේ... බලු උසාවියට ජය වේවා...

මෙහි එන නම් ගම් සිද්දීන් සියල්ල මනංකල්පිත බව කරුණාවෙන් සලකන්න. (මෙවැනි සිද්දීන් බලු ලෝකයේ පමණක් සිදුවිය හැකි සිද්දි බැවින් මෙවැනි වගන්තියක් දැමීමට අනවශ්‍ය යයි මට සිතෙන නමුත්, ඕනෙම පස්චාත් බාගයක් කියා දැමුවෙමි)



Sunday, August 7, 2011

පෙම්කලත් මම ඔබට.., රැවටුවා ඔබ මාව..,

Tuesday, July 19, 2011

හෙළුවෙන් බීච් එකේ සුද්දියෝ ටිකක් වටකරගෙන නාන්න ඕනෙද??? 18+ පිරිමි සදහා පමණි..




ඔය උඩ තියන ප්‍රශ්නේ ඇහුවොත් “ඊය....ඕනේ නෑ” කියන කොල්ලෙක් ඉන්නවනම් ඌ අනිවා ඉටිපන්දම් ෆෑන් කෙනෙක් වෙන්න ඕනේ(ටියුබ් ලයිට් අය මේකේ තේරුම දන්නා කෙනෙක්ගෙන් අහල දැනගන්නවා හොදයි). උබල අපි හැමෝම මේ ප්‍රශ්නෙට පැනල දෙන්නේ 

“අනිවා... ඕක ඉතින් ආයෙත් අහන්නත් දෙයක්ද??” 

කියන එකනේ. (මේක හොරෙන් කියවන ගෑනු ළමයි ප්‍රශ්නය තමන්ට ගැලපෙන විදියට වෙනස්කරගන්න...)

මු මේ මොකාටද අද එන්න හදන්නේ කියන එක තමයි බොලාලට එන ඊලග ප්‍රශ්නේ.. රටේ ලෝකේ ගැන අවධානයෙන්, විපරමෙන්, පොතක්-පත්තරයක් බලන අපේ ජොන්ටන්ටනම් පොඩ්ඩක් විතට ක්ලික් ඇති මොකද්ද මම මේ කියන්න යන්නේ කියල.

වැල් වටාරම් නැතුව කෙලින්ම මම කතාවට බහින්නම්කො.
ඔන්න ඊයේ මම වැඩට ගිහින් මහන්සි වෙලා ගෙදර ඇවිල්ල ඇග පත හෝදගන්න කලින් පොඩ්ඩක් වාඩි වෙලා සති අන්තේ පත්තරේ පොඩ්ඩක් පෙරලනකොට දැක්ක මාරු ආටිකල් එකක්. ලංකාවේ හෙළුවෙන් නාන්න පුළුවන් වෙරල තිරයක් හදන්න යනවලු. ඩේග ඩේග පරි රබුට කැකිරි කිව්වලු. මට ඉතින් හෙන ආතල්, මම පොඩ්ඩක් කියෙව්වා මොකද්ද මේ හරුපේ කියල. යකෝ වැඩේ කියන්නේ මේක හදන්න යන්නේ කළුතර ප්‍රදෙශයේලු. ලෝක ප්‍රසිද්ධ කැසිනෝ සමාගමක් කි.මි.1.5 දිග කළුතර වෙරල තිරයේ ලස්සනම කොටසක මේ ජොලි වැඩේ කරන්න යනවලු. ඒ වෙරල තිරයට කියන නමකුත් තිබුන මට මතක නෑ.

අපි ලෝක කුපාඩියෝ බව ඇත්ත. ඒක මුළු ලොවමත් අපිත් දෙගොල්ලොම දනී. ඒත් අපි ඇතුලෙත් පොඩ්ඩක් විතර ලංකාව කියන දේ ගැන පොඩි භක්තියක් තියනව. ඔය මහලොකුවට කියන තරං සධාචාරයක් දැන් රටේ නැතිබව ගමක ඉපදුනත් කොලබ රටේ හැදිච්ච, කොලබ රාත්තිරියේ ගමන බිමන්, සමාජ ශාලා වලට යන මම කොලුවා හොදටම දන්නවා උනත්, තාම මේ සංකර කෙලිය කොලබ රාත්‍රී සමාජශාලා වලට සිමා වෙලා තියන ඒක ගැන කොලුවා ඉන්නේ අප්‍රමාන සතුටෙන්. මොන කෙලි තිබුනත් තාම යාළුවෙලා ඉන්න කාලේ විතරක් නෙමේ බැදලා දරුවෝ හදල හිටියත්  දෙමාපියන් ඉස්සරහ, වැඩිහිටියන් ඉස්සරහ සිලාචාරව හැසිරෙන්න අපේ උන් දන්නවා. බල්ලෝ බලල්ලුන්ගෙන් මිනිහ කියන එකා වෙන් වෙන්නේ කකුල් හතරෙන් යාමෙන් විතරක් නෙමේ කියල ලංකාවේ අපි දන්නවා. 

අපි අයෙත් මාතෘකාවට ඇවිල්ල බලමු මේ වැඩේ ක්‍රියාත්මක උනොත් මොකද්ද වෙන්නේ කියල. ලංකාවේ සම්පුර්ණ නිරුවත් මුහුදු තිරයක් හැදෙයි. අලුතින් රටට ගොඩක් අය එවී. ලොකු ගානක් දීල මේකට යාවි. (අනිවා අපිත් යාවි ඕක හැදුනොත්) අපේ පාලකයොන්ට දැන් ඕනේ කරන්නේ සල්ලි මිසක් රටක් ජාතියක් සංස්කෘතියක් නෙමේ කියල ඉතින් අමුතුවෙන් කියන්න ඕනේ නෑනේ. ඔය අස්සේ පොඩි කැලෑවල, ගස් ගල් අස්සේ අපේ කොල්ලෝ කුරුට්ටෝ සිකුරිටි ගාඩ් එකේ ඇස් වහල හැංගි හැංගි බලන් ඉදිවී සුද්දෝන්ගේ සහ සුද්දියන්ගේ අහවල් ඒවා. බලන් ගෙදර ගිහින් කියාවි 

“යකෝ මගේ ඉටිපන්දම දුබුරු පාටයි, අරුගේ සුදු පාටයි..” 

“ඊය විතරක් අරු නිකක් මයිල් හැලිච්ච බල්ලෙක් වගේ. ඇගේ එක මයිල් ගහක් නෑ, අඩුම ගානේ ____ වත් නෑ. එකට මගේ...”

“කොහොමද අර සුද්දිගේ _____, යකෝ මට හිරේ ගියත් කමක් නෑ හෙටනම් අනිවා එක සුද්දීයෙක්ට _____”

නිරුවත් වෙරල තීරවල ප්‍රසිද්ධියේ ලිංගික හැසිරීම කරන්න පුළුවන් වෙනමම ස්ථාන තියන එක සාමාන්‍ය දෙයක්. කොහොමද ලංකාවේ පොලවේ, විශේෂයෙන් කළුතර පුජනිය නගරයේ බල්ලෝ බළල්ලු වගේ ගෑනු මිනිස්සු ප්‍රසිද්ධියේ අහවල් එක කොරන කොට...???

සුද්දොන්ටනම් ඕව ගානක් නෑ. නමුත් අපිට එහෙමය. අපි ඕව ඔයහැටි දැකල තියනවය. කීයක් දීල හරි ඇතුලට ගියා කියමුකෝ. කොහොමද සුද්දියෝ දැකල අපේ කොල්ලෝ ෆයර් වෙලා යනකොට?? අතින් වහගන්න කියලය?? වහගෙන යන්න ඕනෙනං මේකට එන්නේ නෑනේ. වැරදිලා හරි වට පිට බල බලා ගිහින් කකුල පැටලිලා වැටුනොත් අරුගේ අනාගතේ ඉවරනේ. අනිවා දෙකට කැඩෙනවා. කඩාගන්නේ නැතුව එලියට ආව කියපල්ලකෝ.. ඔය හම්බානකට ෆයර් වෙච්ච එකා කොයි ලෝකේ හරි අගු පිලක හෝ ලිබටි වැනි සුපිරි පන්තියේ ස්ථානයක සොදුරු කාලයක් ගතනොකර ගෙදර යාවිද?? දීපල්ලකෝ උත්තර???

තාම මේක තියෙන්නේ සාකච්චා මට්ටමේ උනත්, මමනම් කියන්නේ මේ වගේ දේවල් ලංකාව ඇතුලේ සාකච්චා මට්ටමට වත් ගේන්න ඕනේ නැති දේවල් කියල. සෝම හිමියන්ගේ අපවත්වීමත් සමග නැගුන ජන රැල්ලෙන් ඇවිල්ල දැන් මහින්දගේ අමුඩේ ලෙව කන අර බලු උරුමේ ඉන්න කුපාඩි ටිකට වත් මේවා පෙන්නේ නැද්ද? කොහේ පේන්නද, ඔය කැසිනෝ කාරයෝ සල්ලි මිටි ඔය පාහරයින්ගේ ඔලුව ගාවට එනකල් ගොඩගහල. ඉතින් ඉස්සරහ පෙන්නේ නෑ. පෙන්නේ සල්ලි විතරයි. (පොඩ්ඩක් සැරට කතා කරාට සමාවෙන්න ඕනේ. මීට වඩා ශිෂ්ට වචනෙන් මට මේක කියන්න තේරෙන්නේ නෑ) 

මම උපන්ගෙයි UNP කාරය. මේ එන චන්දෙටත් මම කතිරේ ගහන්නේ අලියට. නමුත් මම මහින්දට ගරු කරනවා. මොකද එයා රටට ලොකු දෙයක් කරා. අපේ පිළලයක් වෙලා තිබුන යුද්දය මහින්ද ඇරෙන්න වෙන කවුරු හිටියත් ඉවර වෙන්නේ නෑ කියල මම බය නැතුව කියනවා. ගරු කල යුත්තට ගරු කලයුතුයි. නමුත් තමාගේ නිලය ලබා ගන්න වැඩියෙන් උදවූ උනේ ලංකාවේ පන්සල කිව්වොත් රෙද්ද ගලවල උගස්‌ තියල හරි දානයක් මානයක් කරන අහිංසක අපේ අම්මලාගේ තාත්තලාගේ, සියලගේ ආච්චිලගේ චන්දය මිසක් කැසිනෝ කාරයන්ගේ සල්ලි නෙමේ කියල මහින්ද ජනාධිපති තුමා උනත් දැනගන්න ඕනේ. එහෙම පත්වෙලා මේවගේ දේවල් වෙනකල් බලන ඉන්න උන් ගැන මට කියවෙන්නේ සුද්ද සිංහලේ හොදම ඒවා. (කැසිනෝ කාරයන්ගේ සල්ලි වලින් අර අහිංසකයන්ගේ චන්දය සුක්ෂමව ගත්ත කියන එක වෙනම කතාවක්. නමුත් මම ඒ වැඩේට විරුද්ධ නෑ. ඕනෑම කෙනෙකුට එක කරන්න පුළුවන්. UNP එකට ඔය ඕනතරං සල්ලි තියෙන්නේ. කෝ ප්‍රතිපල??? මහින්ද අනිත් අයට වඩා ඒ වැඩේට දක්ෂයි. ඒක අගය කලයුතුයි.)

සල්ලි ඕනේ තමයි. නමුත් බල්ලෝ මරල හරි සල්ලි හම්බ කරන තත්වෙට වැටෙන්නේ ඇයි අපේ නායකයෝ??  අපි ලෝකෙත් එක්ක ඉස්සරහට යන්න ඕනේ තමයි, නමුත් අපේකම අපේ දේ රැකගෙන තමාගේම අනන්‍යතාවක් ඇතුව ඉස්සරහට ගියොත් තමා අපිට පැවැත්මක් තියෙන්නේ. නැත්නම් වෙන්නේ ඔය දැන් පදුරකට ගලක් ගැහුවොත් 10ක් විතර විසි වෙන ස්ටාර්ලට වෙන දේමයි. තරගේ ඉන්නකල් කාව හරි කොපි කරලා ඉන්නවා. ඉවර උනාම බල්ලෙක්වත් ගණන ගන්නේ නෑ. මොකද අනන්‍යතාවක් නෑ.

පාට පක්ෂ වැඩක් නෑ. අපි එකා වගේ ඉදගෙන මේ වගේ අසමජ්ජාති වැඩ වලට එරෙහි වෙන්න ඕනේ.. එහෙම නැත්නම් අපේ පුතා, දුව අවුරුදු 10-15 වෙනකොට ලිංගික අධයාපනය දෙන තැනකට යවන්න හිත හදාගන්න ඕනේ. මොකද නැත්නම් මුන් නිරුවත් වෙරළේ සිද්ධවෙන දේවල් අත්හදා බලන්න ගියොත්... මටනම් හිතෙන්නේ දැනටත් පරක්කු වැඩි. මොකද බලය කියන දේ ඕනවට වඩා වැඩි උනාම ඕනෙම හොද මිනිහෙක්ට තන්හා යකා වැහෙන එක නවත්තන්න බෑ.

මට තේරෙන විදියටනම් මේ අරන් තියෙන්නෙ පළමු පියවර විතරයි. තවත් හොද හොද සෙල්ලම් ඉස්සරහට තියේවි. දැන් අපිට කරන්න තියෙන්නේ වෙන්නේ මොකද්ද කියල බලන ඉන්න එක විතරද කියල තීරණය ඔයාලගේ අතේ....

ඉතා පැහැදිලිව කියන්න ඕනේ මේක දේශපාලන පොස්ටුවක් නෙමේ. කොමෙන්ටුවල නිකන් පාට පක්ෂ අල්ලන් ගහ මරාගන්න ඕනේ නෑ. කොමෙන්ටුවක් විදියට මට වැදගත් වෙන්නේ මගේ ප්‍රධාන කතාව ගැන ඔයාලගේ අදහස් දැනගන්නයි.

Sunday, June 12, 2011

පසුතැවීම් - සරලයි සොදුරුයි.

සමහර වෙලාවට මගේ බ්ලොග් එක කියවන උබල බලනවා ඇති මගේ අන්තිම පොස්ට් එකට මොකද්ද හදිස්සියේම උනේ කියල. පොස්ට් ඒක පහුගිය දවස්වල මම වැඩ කරන කොම්පැනියේ තිබුන ස්කෙල් ඩවුන් ඒක ගැන. ඒ පොස්ට් එකට සම්බන්ද කෙනෙක් මට කිව්වා ඒ පොස්ට් එක අයින් කරගන්න කියල. ඇත්තටම ඒක අයින් කරන්න කිසිම සාදාරන හේතුවක් නෑ. මම කරේ මම ලියපු නිසදැසක් මගේ ඔෆිස් එකේ යාලුවෝ ටිකට උපහාරයක් වෙන විදියට දැම්ම ඒක. නමුත් මම ඒක අයින් කරා..
සමා වෙන්න ඕනේ ඔයාල ඔක්කොටම. ඒ සම්බන්ද කෙනා මගේ හොද බොක්කක්. මම මේ කතාව දාන්න හිතන හිටියේ නෑ. ඒත් නොදා ඉන්නත් හිතදෙන්නේ නෑ. මොකද පොස්ට් ඒක දැකල ඒ පුද්ගලයා කිව්ව එක කතාවක් මගේ බොක්කේ අන්තිම කොනට වැදුන. වැදුන විතරක් නෙමේ මට තරු විසික් උනා. ඒ කතාව තමා 

"ekko umba moda ati or blog eka famous karaganna ona ati. Anyway its ok machan."

මම කවදාවත් මෙහෙම රිප්ලයි එකක් බලාපොරොත්තු උනේ නෑ. නමුත්  මම බල්ල වගේ මෙහෙම රිප්ලයි එකක් යවල කතාව යට ගැහුවා.

"May b da 1st one. Bt deffa nt da second. bt nyways tnx 4 da feedback. Ill tk t as a copliment. Ill think abut ur reply when am going to do smthing lik dis again."

මාසයක්  ඇතුලත හිට්ස් 8800+ (මගේ හිට්ස් නැතුව) කියන්නේ දවසට හිට්ස් 250+ ඒක මම බලාපොරොත්තු ප්‍රමාණයටත් වඩා ගොඩක් වැඩි කියල කතාව ඇදගෙන යන්න ගිතුනත් ඒ පුද්ගලයා ටිකක් ඉක්මනට අප්සෙට් ගන්න කෙනෙක් සහ එයා මේ දවස් වල ඉන්න මානසික මට්ටම එක්ක මට ඒ මොකද බං එහෙම කියන්නේ කියල ප්‍රශ්න කරන්න හිතුනේ නෑ. අනික මේ බ්ලොග් එක නිසා මට කා එක්කවත් ප්‍රශ්න දාගන්න ඕනේ නෑ. ඉතින් ආයේ දෙකක් නැතුව මම ඒ පොස්ට් ඒක රිමුව් කරලා දැම්ම. මේක කියවල ඔයාල එය ගැන තරහක් ඇති කරගන්න එපා. මිනිස්සු විවිධාකාරයි කියල සමාජේ ගැන අපි දැනුවත් වෙමු. සරලයි සොදුරුයි.
අද දවසේ පොස්ට් ඒක ප්‍රධාන තව ටිකකින් දාන්නම්.. මේකට කොමෙන්ට් දැම්මේ නැති උනාට කමක් නෑ. ඇත්තටම මේකේ කොමෙන්ට් දාන්න ඕනේ දෙයක් නෙමේනේ.